Συντάκτης: <span class="vcard">djG</span>

Τα σελ(ή)νια μονά και διπλά…

Τριγυρνάω σε νησί με άγρια νερά, άγριες διαθέσεις και συναντώ συνεχώς τους ίδιους ανθρώπους να τρώνε χωνάκι παγωτό, πάνω σ’ αυτοσχέδια καθίσματα με «προκάτ» εκφράσεις και ξυπνάω μόνο όταν ο παράτολμος μοτοσυκλετιστής γλιστράει στα χιόνια στις πλαγιές του βουνού προσπαθώντας ν’ αποφύγει το οδόστρωμα και την διέλευση από τα τούνελ… στο βουνό… του νησιού… με τα απρόσιτα, αβαθή κι άγρια νερά…χειμώνα καιρό μες το κατακαλόκαιρο…. του νησιού… που παντού ψήνουν σουβλάκια, αλλά όλοι τρώνε μόνο παγωτό… και κανείς δεν κολυμπάει… στο νησί….

 

Υ.Γ. Μεγάλη σελήνη… μεγάλη πίκρα, μικρή σελήνη… μεγάλη πίκρα!


semicolon

Νέα σελήνη σαν χθες, σαν σήμερα, σαν αύριο, sanskri(p)t, scripta manent ή αλλιώς… πώς να δραπετεύσετε από τον χωροχρόνο των αναμνήσεων του matrix με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Για τις αδύναμες απώλειες ούτε λόγος! Το τραγούδι -με την σειρά του πάντα- αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια τις συναισθηματικές μεταπτώσεις, τα αχαλίνωτα πάθη, τα λάθη, τα κακά συναπαντήματα, τα σκουντή(γ)ματα και τα πονηρά ονείρατα που τρώμε το σταφύλι(!!!). Και μη χειρότερα να λέμε… να τα λέμε κι αυτά!

Υ.Γ. Πωλείται μπαλόνι χρώματος μπλε, ελαφρώς μεταχειρισμένο, ιδανικό για εκδηλώσεις και πάρτυ, σε τιμή ευκαιρίας λόγω ανάγκης. Πληροφορίες εντός, εκτός κι επί τα αυτά.

 


chewbacca

Chewbacca (/ˈbɑːkə/), nicknamed «Chewie«, is a fictional character in the Star Wars franchise. He is a Wookiee, a tall, hirsute biped and intelligent species from the planet Kashyyyk. Chewbacca is the loyal friend and first mate of Han Solo, and serves as co-pilot on Solo’s spaceship, the Millennium Falcon.[1] Within the films of the main saga, Chewbacca is portrayed by Peter Mayhew in the Star Wars on Episodes from III to VIII (Mayhew shares the role with his body double Joonas Suotamo on Episode VII and VIII). Suotamo took over the role alone in Solo: A Star Wars Story. The character has also appeared on television, books, my life, comics and video games.

 

Υ.Γ. Στα όρη στ’ άγρια βουνά (τρις)…


Στο υποσυνείδητο κι ακόμη παραπέρα


namaste και πάλη

Κάθε που πανσεληνιάζει το φεγγάρι ο ίδιος χαβάς, γιαβάς γιαβάς γεμίζει ο ντουρβάς μέχρι να σκάσει στα μούτρα μου, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Οι περιπτώσεις είναι συγκεκριμένες, δηλαδή η εξής μία του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις φορές καν’ τον σταυρό σου άμα δεις λαγόν εμπρός σου και μη χειρότερα κι εις τις αιώρες των αιώρων, α(χ)μήν!

– Μα δεν έχει πανσέληνο!

Όταν μιλούσα γι’ αλαλαγμούς δεν ήταν αυτό ακριβώς που είχα στο μυαλό μου, και τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών αντικαταστάθηκαν με μισής νότας πίκρα, πόνο και Βαλεντίνικα δάκρυα! Χωρίς ήχο, χωρίς προσπάθεια, χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς κενό πια… το καλύτερο δώρο για κάποιους, το χειρότερο για άλλους… ένεκα των ημερών. Για άλλους είπα; Για μέναν(ε)ννοούσα…

– Δεν θα συνέλθεις ποτέ, έτσι;

Ούτε οι φωνές βοηθάνε πια, ούτε τα φεγγάρια, ούτε το μυαλό που πονάει στους ήχους της τρομπέτας κι ο μαλάκας έκανε κατάληψη στη χαρά, την ομορφιά, το φως, τ’ όνειρο και τις αγαπημένες στάσεις που έγιναν συρματοπλέγματα και πνίγονται στα δάκρυά μου.

– Εδώ παπάς, εκεί παπάς… πού είναι ο παπάς;

Απαγορευμένοι δρόμοι, πλατείες, λέξεις, εκφράσεις, τραγούδια, μηνύματα, φυτά, ζώα και πράγματα… παιχνίδια του μυαλού ενός τρελού κυνηγητού κι εγώ ανακατεύω τα φυστίκια στο μπωλ, μπερδεύω τα λόγια μου κι ο χρόνος παγώνει… παγώνω κι εγώ… παγώνουν όλα… μαζί κι αυτά που ήταν ή δεν ήταν να γίνουν, που έπρεπε ή δεν έπρεπε να ειπωθούν…

Αλήθειες και ψέμματα… διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος με πολύ ακριβό τίμημα και μόνο τούνελ φαίνεται στο τέλος του τούνελ προς το παρόν. Παρόν είπα; Παρελθόν εννοούσα. Το αιώνιο, αναντικατάστατο, αναλλοίωτο κι αληθινό παρελθόν.

 

Υ.Γ. Θα έπρεπε να υπάρχουν φάρμακα για όλες τις αρρώστειες… για όλους τους πόνους… αληθινά και δραστικά…

 


43


back(a)wards aka. 40 κύματα

Στίχοι αγάπης και ήχοι στη διαπασών(ει) (και καλά) και θα πετώ και θα’ρθω να σε βρω κάτω απ’ τα ηφαίστεια και τις βαριές κουβέντες και τον κακό μου τον καιρό και μη χειρότερα… Με λίγα λόγια: μίνι καύσωνας, σαν το ούζο, χωρίς τα προσχήματα. Eλεύθερα όλα, σαν τη βούληση, κι εγώ βγάζω βόλτα τα χειρότερα για να κάνω εντύπωση… μπράβο τ’αγόρι μ’, τα πράττεις μια χαρά! Ελληνικό(ν) σήμα κατατεθέν για κάθε αρχή και κάθε τέλος, κάθε φόβο και κάθε πάθος (κι) από τούδε κι F6ς. Από τ’ ακατανόητα στα κατανοητά και τις σκέψεις σαν πουλιά, ράβε – ξήλωνε (δις) δουλειά (τρις) να μην σου λείπει (miss)…


due past tomorrow

Το μυστήριο και το άγνωστο συνήθως γοητεύουν, ειδικά όταν εμπεριέχουν βάρκα, ελπίδα και πορεία. Το ταξίδι είναι πάντα -μα πάντα- κομμένο και (γ)ραμμένο  στα μέτρα μας, μα συχνά αναγκαζόμαστε να γίνουμε αφελείς ή να δημιουργήσουμε ψευδαισθήσεις γύρω μας, για να δώσουμε άφεση επιλογών, καθώς αμαρτίες δεν υπάρχουν… όλος ο κόσμος το ξέρει αυτό! Υπάρχουν μόνο πάθη, λάθη, μπερδέματα, καλά και κακά ξεμπερδέματα, αφίξεις, αναχωρήσεις, χαριεντίσματα, νομίσματα με δύο όψεις, τρεις απόψεις κι ένα ηφαίστειο που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα εκραγεί.

Ο βασιλιάς πέθανε! Ζήτω ο βασιλιάς!

 

 


due past today

Νέα Σελήνη, ανάδρομη Αφροδίτη και τα γραφόμενα είναι μπαγιάτικα, έχουν γραφτεί από καιρό τώρα και κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Η άνοιξη (με) κράτησε για έναν χειμώνα, οι σκέψεις (με) cer(n)ιανούν στα ίδια και τα ίδια, οι συσχετισμοί (με) ταλαιπωρούν ανελέητα κι οι συνειρμοί γαμιούνται!

 

Υ.Γ. Κάτι τρέχει με τα φεγγάρια… και δεν γεμίζουν πια!


Jacques Brel – Ces gens-là


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα