Κατηγορία: Γενικά κι αόριστα

INSID3R


851 days

Με κάθε επιφύλαξη για τυχόν λάθη και μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, τα αιώνια μυστικά του σύμπαντος είναι απροκάλυπτα εμφανή κι ο καθένας κάνει τις επιλογές του.


St George


Επανάληψις a.k.a. Μια από τα ίδια

Post it για να βρίσκεται πρόχειρο και να χαθεί και να πάει, χωρίς σειρά, χωρίς σκοπό και χωρίς μέθοδο. Δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί, το πως, καθώς και το γιατί δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί και το πως. Ένα κι ένα κάνουν δύο, πάντα τόσα έκαναν, κι ακόμη τόσο κάνουν. Εβδομήντα χιλιάδες σκέψεις τη μέρα κι όλες ίδιες, απαράμιλλες κι απαραλαλάζοντες!

 


M

«M», όπως μη χειρότερα, όπως μη μου τους κύκλους τάρατε, όπως μηδέ προ του τέλος μακάριζε, όπως να’ναι κι ό’τι να’ναι… ο κόσμος είναι φτιαγμένος από πολύ απλά υλικά εντέλει, μα κι εξ αρχής, που -ως γνωστόν- είναι και το μισό του παντός κι όχι μόνο του επι-στητού!

Με λίγα λόγια, δίνεις κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν’αρχι(ν)ήσει κι όταν άνοιξη μυρίσει…

Με πολλά λόγια, που είναι φτώχεια, τότε λατέρνα και φιλότιμο, γιατί… σαν τα μαθηματικά και την ακρίβειά τους… δεν έχει! Σαν τα φιλολογικά και την μαγκιά τους… επίσης κι αν δεν έχει!

Last but not (in) list… όλα τα’χει η Μαριορή, ο μπαξές κι ο Κλαουδάτος.

Αχ! Βαχ! Μπρέχτ, Μπετόβεν και Μπάχ!

Bang, bang… φτου και βγαίνω!

 

 

 


semicolon

Νέα σελήνη σαν χθες, σαν σήμερα, σαν αύριο, sanskri(p)t, scripta manent ή αλλιώς… πώς να δραπετεύσετε από τον χωροχρόνο των αναμνήσεων του matrix με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Για τις αδύναμες απώλειες ούτε λόγος! Το τραγούδι -με την σειρά του πάντα- αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια τις συναισθηματικές μεταπτώσεις, τα αχαλίνωτα πάθη, τα λάθη, τα κακά συναπαντήματα, τα σκουντή(γ)ματα και τα πονηρά ονείρατα που τρώμε το σταφύλι(!!!). Και μη χειρότερα να λέμε… να τα λέμε κι αυτά!

Υ.Γ. Πωλείται μπαλόνι χρώματος μπλε, ελαφρώς μεταχειρισμένο, ιδανικό για εκδηλώσεις και πάρτυ, σε τιμή ευκαιρίας λόγω ανάγκης. Πληροφορίες εντός, εκτός κι επί τα αυτά.

 


43


due past tomorrow

Το μυστήριο και το άγνωστο συνήθως γοητεύουν, ειδικά όταν εμπεριέχουν βάρκα, ελπίδα και πορεία. Το ταξίδι είναι πάντα -μα πάντα- κομμένο και (γ)ραμμένο  στα μέτρα μας, μα συχνά αναγκαζόμαστε να γίνουμε αφελείς ή να δημιουργήσουμε ψευδαισθήσεις γύρω μας, για να δώσουμε άφεση επιλογών, καθώς αμαρτίες δεν υπάρχουν… όλος ο κόσμος το ξέρει αυτό! Υπάρχουν μόνο πάθη, λάθη, μπερδέματα, καλά και κακά ξεμπερδέματα, αφίξεις, αναχωρήσεις, χαριεντίσματα, νομίσματα με δύο όψεις, τρεις απόψεις κι ένα ηφαίστειο που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα εκραγεί.

Ο βασιλιάς πέθανε! Ζήτω ο βασιλιάς!

 

 


persona non grata

Πολλά φεγγάρια μαζεμένα κι ούτε ένα για τ’εμένα, γιατρέ μου! Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες, ολέθριες και τα επίθετα εις βάρος μου, αλίμονο, δεν τα καταφέρνω καθόλου καλά! Έχω αναβάλλει τη ζωή κι έχω αθετήσει τα μιλημένα και τα συμφωνημένα. Να τα λέμε κι αυτά, να τα λέμε και τ’άλλα, όμως για τα αλλά… δεν μιλάμε πια! Non grata όλη μέρα κι όλη νύχτα κι ας νόμιζα πως το’χω… δεν το’χω όμως! Από τον ουρανό στα έγκατα κι απ’την αρχή στο τέλος, κοντά έναν χρόνο τώρα, όχι τώρα… έναν χρόνο τώρα, δύο χρόνια τώρα, τρία χρόνια τώρα και ούτω καθ’εξής. Πολλές τελείες, τελείες και παύλες, που στάση δεν κρατούν κι υπόσταση δεν έχουν. Μεγάλη πίκρα… ακατανόητα στα am κι αφόρητα στα pm! .-


supermoon: και μη χειρότερα

Τα καλύτερα έπονται, όπως το έπος, αμ έπος αμ έργον κι α(ο)μ, από τον άτλα σπόνδυλο μέχρι τον θεό, εώς εκεί που δεν φτάνει ο νους εννοώ, όχι τον αληθινό θεό, αυτόν που δεν υπάρχει. Μόνο εμείς υπάρχουμε μωρό μου κι αυτό συμβαίνει κάτω από προϋποθέσεις, όχι απλές υποθέσεις. Προϋπάρχουσες, ιδιάζουσες και εις τους αιώνες των αιώνων αμήν υποθέσεις!  Οι συνειρμοί διαδέχονται ο ένας τον άλλον… αυτόν… ξέρεις… τον θεό, αλλά όχι τον αληθινό, τον επίγειο θεό… αυτόν που σ’είχε, σ’έχει και θα σ’έχει, αυτόν που έχει τον έλεγχο των πιο κρυφών κυττάρων σου, του οργασμού, της πείνας σου, της μάρκας των τσιγάρων σου, κατά το άσμα… κατά προσέγγιση και κατά τας γραφάς. Απλά πρά(γ)ματα, σαν τα απλά ρήματα. Έχω, δίνω, παίρνει(ς), βλέπω, σκέφτομαι, υπάρχω, υπάρχεις, υπάρχει και ούτω καθ’εξής… ξέρεις εσύ… σαν αυτόν που είναι πάνω απ’όλους κι όλα… σαν τον θεό… που δεν υπάρχει. Στο matrix της αλήθειας μόνο το ψέμμα είναι καθαρό κι αγνό, απόλυτο και σίγουρο… σαν τον θεό, που… ας μην επαναλαμβάνομαι… δεν υπάρχει!

P.S. dj ENEX, καλύτερος από τους υπόλοιπους…


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα