Κατηγορία: Γενικά κι αόριστα

Καυτά φιλιά

ΚλέβοΝτας στο ζύγι και μηΝ αφήΝοΝτας τη μοίρα να κάΝει τη δουλειά της, xαϊδεύω τις κακές συΝήθειες και επιτηδεύω τις αυπΝίες. Το σεΝτούκι με τα ευρήματα της τρέλας ξεχειλίζει κι ο απολογισμός τρελός, sans ήμερα… +1


Where are we now?

From Dr House to David Bowie, τα ερωτήματα είναι αμέτρητα κι ανελέητα, καθώς κι αναπάντητα. Η βασική αρχή του «λιγότερου δυνατόν κακού» είναι διάχυτη στον αέρα από την πολιτική μέχρι(ς)… παντού! Διπλωματία, διαχείριση κρίσεων, hide & seek εντός εκτός κι επί τα αυτά, ένθεν κι ένθεν κι εκ των προτέρων! Όλη η γνώση του κόσμου μαζεμένη δεν πιάνει μία μπροστά στο intuition που λένε κι οι Άγγλοι. Μισά αγγλικά, μισά λόγια, όλο ταξιδεύω κι όλο εδώ είμαι…


2nd best

Χαλάνε οι μέρες, κι οι νύχτες πιο πολύ, παρέα με σπασμένα ρολόγια και μελλοντικές αναμνήσεις. Οι εκτελέσεις του Μάκη δίνουν και παίρνουν κι αναρωτιέμαι τί προσπαθώ να στριμώξω και πού. Τίποτα και πουθενά είναι η απάντηση και βρίσκομαι ακόμη στην αρχή. «Πάρτο αλλιώς», επιμένει η τσιγγάνα κι αυτά τα ρημάδια τα άρθρα εξακολουθούν να φυτρώνουν εκεί που δεν τα σπ(έ)ρνω. Enough is enough… είμαι αρκετά μικρός για τέτοιες μαλακίες, έχει μπει το νέο φεγγάρι κι εγώ είμαι ακόμη στην πανσέληνο! Θα ζαλίσω αυτό το blog και θα ξανακάνει (προς-ορεινά) στροφή 360μοιρών, με μοναδικές παραφωνίες τα μελλούμενα και τα εξόχως απαιτούμενα. Αλλάζουν οι μοίρες, αλλάζουν τα χρώματα, τ’αρώματα και καλώς εχόντων των πρα(γ)μάτων και… τα προσδοκώμενα! Πόσες φορές να κάνεις reset τ’ όνειρο;

Υ.Γ. «Μη μου μιλάς για περασμένα καλοκαίρια, μη μου μιλάς για τ’αστέρια, απόψε θέλω μόνο να’σαι εδώ, αύριο φεύγω κι ίσως να μην ξαναρθώ.», Α.Μ.

Υ.Γ.2 Say no more

 


almost

Ο Αύγουστος ήρθε νωρίτερα φέτος με πρώιμες πίκρες κι ώριμα λόγια, λίγο πριν συμβιβαστώ με την παράνοια.

Υ.Γ. fin #1, #2, #3

Υ.Γ.2. fin fin


Μακράν μακρά, απόμακρα, κατάμακρα κι ολόμακρα

Η βροχή σταμάτησε και μετράω ακόμη ανακατωσούρες και σκοτούρες εκ των ουκ άνευ κι επί παντώς επι-στητού… να τα λέμε κι αυτά! Ότι αρχινάει(!!!) λάθος δεν τελειώνει σωστά κι αυτό δεν λέω να το εμπεδώσω, λέω όμως -αντ’αυτού- να εμπαίξω λίγο ακόμη τα +αισθήματά μου μέχρι(ς) να χ(ρ)ίσουν ειδικής ιατρικής φροντίδας μα και περίθαλψης συν+άμα. Ο γιατρός ενεφανίσθει άξαφνα κι επέφερε την πληρότητα με απίστευτη δεινότητα, διακριτικότητα και πάσα ειλικρίνεια, θέτοντας τον πήχη ψηλότερα και τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του… όχι του γιατρού τον πάγκο… του κατεργάρη…

 Υ.Γ. Να τα λέμε κι αυτά, να τα λέμε και τ’ άλλα… να τα λέμε όλα!


1-7

Ένα ταξίδι, δύο φτερά, τρεις νύχτες, τέσσερις μέρες, πέντε λεπτά ακόμη, έξι μήνες, επτά ημέρες την εβδομάδα. Το σύμπαν συρρικνώνεται, το σύμπαν μεγαλώνει και τα ανόητα φεγγάρια ματώνουν και σκοτώνονται. Χάθηκαν οι μνήμες και συντόμεψε ο κόσμος…


Παρ’ όλα αυτά…

…παρ’ όλα αυτά;;

Υ.Γ. Παρ’ όλα αυτά!


CUBA a.k.a. Neverland

 


(αν)selected

1.000 σπίρτα κι όλα… καμμένα, με τις αποστάσεις να μικραίνουν, με τις αποστάσεις να μεγαλώνουν. Είναι απίστευτο πόση ευτυχία μπορεί να χωρέσει σε μια σκέψη!

Υ.Γ. ταϊμάουτ… τάιμλες… ταϊμζίρο


pepe le pew

Τσιγγάνα ρίξε τα χαρτιά και βγες απ’την συνήθεια, του κόσμου πάρε τα κρυφά, τα όσ(h)ια και τα ιερά και βάλε σ’όλα μια φωτιά για να φανεί η αλήθεια…


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα