Κατηγορία: Σεξ

namaste και πάλη

Κάθε που πανσεληνιάζει το φεγγάρι ο ίδιος χαβάς, γιαβάς γιαβάς γεμίζει ο ντουρβάς μέχρι να σκάσει στα μούτρα μου, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Οι περιπτώσεις είναι συγκεκριμένες, δηλαδή η εξής μία του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις φορές καν’ τον σταυρό σου άμα δεις λαγόν εμπρός σου και μη χειρότερα κι εις τις αιώρες των αιώρων, α(χ)μήν!

– Μα δεν έχει πανσέληνο!

Όταν μιλούσα γι’ αλαλαγμούς δεν ήταν αυτό ακριβώς που είχα στο μυαλό μου, και τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών αντικαταστάθηκαν με μισής νότας πίκρα, πόνο και Βαλεντίνικα δάκρυα! Χωρίς ήχο, χωρίς προσπάθεια, χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς κενό πια… το καλύτερο δώρο για κάποιους, το χειρότερο για άλλους… ένεκα των ημερών. Για άλλους είπα; Για μέναν(ε)ννοούσα…

– Δεν θα συνέλθεις ποτέ, έτσι;

Ούτε οι φωνές βοηθάνε πια, ούτε τα φεγγάρια, ούτε το μυαλό που πονάει στους ήχους της τρομπέτας κι ο μαλάκας έκανε κατάληψη στη χαρά, την ομορφιά, το φως, τ’ όνειρο και τις αγαπημένες στάσεις που έγιναν συρματοπλέγματα και πνίγονται στα δάκρυά μου.

– Εδώ παπάς, εκεί παπάς… πού είναι ο παπάς;

Απαγορευμένοι δρόμοι, πλατείες, λέξεις, εκφράσεις, τραγούδια, μηνύματα, φυτά, ζώα και πράγματα… παιχνίδια του μυαλού ενός τρελού κυνηγητού κι εγώ ανακατεύω τα φυστίκια στο μπωλ, μπερδεύω τα λόγια μου κι ο χρόνος παγώνει… παγώνω κι εγώ… παγώνουν όλα… μαζί κι αυτά που ήταν ή δεν ήταν να γίνουν, που έπρεπε ή δεν έπρεπε να ειπωθούν…

Αλήθειες και ψέμματα… διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος με πολύ ακριβό τίμημα και μόνο τούνελ φαίνεται στο τέλος του τούνελ προς το παρόν. Παρόν είπα; Παρελθόν εννοούσα. Το αιώνιο, αναντικατάστατο, αναλλοίωτο κι αληθινό παρελθόν.

 

Υ.Γ. Θα έπρεπε να υπάρχουν φάρμακα για όλες τις αρρώστειες… για όλους τους πόνους… αληθινά και δραστικά…

 


supermoon: Φτου και βγαίνω

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ +1

Τα φεγγάρια μπήκαν στη θέση τους κι άρχισε να ξημερώνει στην ώρα του επιτέλους. Αν όλα πάνε καλά, αυτό το post έπεσε διάνα στις προβλέψεις του και τα τείχη γκρεμίστηκαν, οι μάσκες έπεσαν κλπ κλπ, όμως όλα για να εξηπηρετήσουν έναν και μοναδικό σκοπό. Αυτόν που σε πνίγει από μακριά, που εκμηδενίζει όλες τις αποστάσεις και τις στάσεις, που ξεζουμίζει τις εικόνες και τους ηχους, που απαριθμεί αμέτρητα σενάρια και μπαστακώνεται στο μυαλό σου για να σε ταλαιπωρεί επι μονίμου βάσεως και τέταρτης διαστάσεως.

Διπλή «γιορτη» η σημερινη με τους τόνους πάλι να λειπουν και τις σκέψεις  εγκλωβισμένες στα ίδια κι απαράλλαχτα, στα ίδια κι ακόμη περισσότερα, στα ίδια μέρη που θα συναντηθούμε και δεν θα ‘χουμε τίποτα να πούμε. Μπαινοβγαίνει η Πούλια κι ο Αυγερινός Ζωή μου, με τη λήγουσα και την κατάληξη στα ίδια. Να πάρει! Πάλι τα ίδια θα έχουμε;

Αυτοανακυκλούμενο, αυτοαναιρούμενο, απεχθές κι ειδεχθές, το blog πνέει τα (ο)λοίσθια κι αυτό είναι το αισιόδοξο σενάριο, κι ως γνωστόν, από σέναρια… να φάν(ε) κι οι κότες. Από σκηνοθέτης θεατής και τούμπαλιν σε γαϊτανάκι ονειρεμένο, γαϊτανάκι τελειωμένο!

Υ.Γ. Φτου και βγαίνω;

Υ.Γ.2 Το διαλεχθέν κομμάτι που συνοδεύει τα γρα(φ)τά πέρασε από χίλια κύματα πριν επιλε(χ)θεί. Τα μεγαλύτερα εξ αυτών ήσαν ένα κι ένα, δύο δηλαδή. Το ιδανικότερο ήταν το πρώτο και το καταλληλότερο το δεύτερο, οπότε (χωρίς λόγο και αιτία) επιλέχθει ένα ουδέτερο

Υ.Γ. 3 Πάλι τόσα υστερόγραφα; Πάλι τα ίδια θα έχουμε;

Υ.Γ.4. I trusted you

Υ.Γ.5 Ήμαρτον!


Jim Jefferies – «Bare»

http://youtu.be/Gp0KQvMXlN8


Jim Jefferies – «Bare»

http://youtu.be/Gp0KQvMXlN8


Στα έγκατα και πιο βαθιά…

tumblr_lz98ibt8tO1qgg1s9o1_500

…κι ακόμη επιμένω, στα προ Χριστού και στα μετά, τα πάντα περιμένω! Και δεν εννοώ τα αρκουδάκια. Αυτό το 10 στις ημερομηνίες όμως!… Κάτι «παίζει» μ’αυτό το 10! Πάνε 3 ημέρες από την πανσέληνο και τ’απόνερά της ταράζουν τα απόμενερα της προηγούμενης. Αλυσιδωτές αντιδράσεις και εντάσεις εντός, εκτός και -κυρίως- επί τα αυτά. Αυτά είπα; Τα άλλα εννοούσα, αυτά που επαναλαμβάνονται κάθε τόσο για να μην ξεχνιόμαστε…

Ένα χάος, ένα τουρλουμπούκι ένθεν κι ένθεν, άδικα «χωσίματα» , άγχη, μισές αλήθειες κι ολόκληρα ψέμματα με καταβολές… θεατρικές!

Υ.Γ. Ουδέν!


Στα έγκατα και πιο βαθιά…

tumblr_lz98ibt8tO1qgg1s9o1_500

…κι ακόμη επιμένω, στα προ Χριστού και στα μετά, τα πάντα περιμένω! Και δεν εννοώ τα αρκουδάκια. Αυτό το 10 στις ημερομηνίες όμως!… Κάτι «παίζει» μ’αυτό το 10! Πάνε 3 ημέρες από την πανσέληνο και τ’απόνερά της ταράζουν τα απόμενερα της προηγούμενης. Αλυσιδωτές αντιδράσεις και εντάσεις εντός, εκτός και -κυρίως- επί τα αυτά. Αυτά είπα; Τα άλλα εννοούσα, αυτά που επαναλαμβάνονται κάθε τόσο για να μην ξεχνιόμαστε…

Ένα χάος, ένα τουρλουμπούκι ένθεν κι ένθεν, άδικα «χωσίματα» , άγχη, μισές αλήθειες κι ολόκληρα ψέμματα με καταβολές… θεατρικές!

Υ.Γ. Ουδέν!


horrible thoughts


fin

Μαζί σου – Πέγκυ Ζήνα

 Ναι, ναι, ναι σου λέω! Κλεμμένα λόγια, σαν τα όνειρα κι ακόμη περισσότερα. Ερήμωσε τούτο το μέρος και δεν έχει άδικο, αν και δεν είμαι το καταλληλότερο άτομο για να το κρίνει αυτό… Πάγωσε κι η σκέψη, το κατάφερα κι αυτό. Μούδιασμα ολούθεν κι εξ’ολοκλήρου με όσα έχεις σκεφτεί, με όσα έχεις πει… ότι κι αν ειπωθεί λίγο θα’ναι.  Υπάρχει δεν υπάρχει, ο χρόνος είναι το μόνο που έχει απομείνει…

Πανσέληνος.

 


…by the book

15758196Σε παλιά γνώριμα λημέρια και πάλι, μακρυά από την αυριανή πανσέληνο, παρέα με Frenic και Μάκη… προσεχώς και live! Μαύρο φίδι κι άραχνο σαν εμένα απαράλλαχτο…

 


There is no orgasm in heaven

kinky-crafts

Seek elsewhere…


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα