Κατηγορία: Μεταφυσικά

disturbance in the force


supermoon: και μη χειρότερα

Τα καλύτερα έπονται, όπως το έπος, αμ έπος αμ έργον κι α(ο)μ, από τον άτλα σπόνδυλο μέχρι τον θεό, εώς εκεί που δεν φτάνει ο νους εννοώ, όχι τον αληθινό θεό, αυτόν που δεν υπάρχει. Μόνο εμείς υπάρχουμε μωρό μου κι αυτό συμβαίνει κάτω από προϋποθέσεις, όχι απλές υποθέσεις. Προϋπάρχουσες, ιδιάζουσες και εις τους αιώνες των αιώνων αμήν υποθέσεις!  Οι συνειρμοί διαδέχονται ο ένας τον άλλον… αυτόν… ξέρεις… τον θεό, αλλά όχι τον αληθινό, τον επίγειο θεό… αυτόν που σ’είχε, σ’έχει και θα σ’έχει, αυτόν που έχει τον έλεγχο των πιο κρυφών κυττάρων σου, του οργασμού, της πείνας σου, της μάρκας των τσιγάρων σου, κατά το άσμα… κατά προσέγγιση και κατά τας γραφάς. Απλά πρά(γ)ματα, σαν τα απλά ρήματα. Έχω, δίνω, παίρνει(ς), βλέπω, σκέφτομαι, υπάρχω, υπάρχεις, υπάρχει και ούτω καθ’εξής… ξέρεις εσύ… σαν αυτόν που είναι πάνω απ’όλους κι όλα… σαν τον θεό… που δεν υπάρχει. Στο matrix της αλήθειας μόνο το ψέμμα είναι καθαρό κι αγνό, απόλυτο και σίγουρο… σαν τον θεό, που… ας μην επαναλαμβάνομαι… δεν υπάρχει!

P.S. dj ENEX, καλύτερος από τους υπόλοιπους…


1-7

Ένα ταξίδι, δύο φτερά, τρεις νύχτες, τέσσερις μέρες, πέντε λεπτά ακόμη, έξι μήνες, επτά ημέρες την εβδομάδα. Το σύμπαν συρρικνώνεται, το σύμπαν μεγαλώνει και τα ανόητα φεγγάρια ματώνουν και σκοτώνονται. Χάθηκαν οι μνήμες και συντόμεψε ο κόσμος…


follow the white rabbit

Περίεργες προτάσεις σε χρόνο (αν)ύποπτο με τα φεγγάρια όχι μόνο στο maximum, αλλά και στο ζώδιο της Παρθένου. Η λογική πάει ταξίδια on-line κι off-line εναλλάξ και τα on-demand feedback(s) αποτυγχάνουν επαννειλημένα κι επιδεικτικά μπροστά στα μούτρα μου.

Υ.Γ. «Οι μισές αλήθειες είναι ολόκληρα ψέμματα.», Jim Eyl


15 years

Ενδελέχεια – Τι τραγούδι να σου πω

 


Η κατάρα της τσιγγάνας

Featured Video Play Icon

Πέφτω από τα σύννεφα κάθε φορά, κάθε φορά κι από ένα. Ένα το κρατούμενο κι ένα το αφηνόμενο, από το αρχαίο αφίημι… τοις οφειλέταις ημών και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν! Ο πειρασμός δεν έχει ήτ(τ)α, έχει όμως το αφηνόμενο κι αυτό δεν είναι τυχαίο! Η τσιγγάνα ήταν ξεκάθαρη -όπως πάντα- εγώ όμως δεν τα ερμήνευσα καλά τα πρά(γ)ματα. Λίγο η Αφροδίτη και τα φεγγάρια, λίγο οι λίμνες και τα ποτάμια, λίγο το μαύρο το χάλι κι η αυτοσυγκράτηση, εντός εκτός κι επί τα αυτά… αυτά μας μάραναν!

Υ.Γ. Αυτό το κομμάτι είναι ίσως το καλύτερο του George Michael, αν και… γιατί λέω ίσως; Είναι όντως το καλύτερο τραγούδι που έχει πει!


Τόσες κι άλλες τόσες

Μετά από 100 φορές που άκουσα το κομμάτι, αποφάσισα να το ακούσω άλλες τόσες! Πολύ πετυχημένη αποτύπωση της θλίψης σε νότες… για τους στίχους δεν έχω άποψη, τα γαλλικά μου είναι άθλια, αν εξαιρέσεις την προφορά. Αν δεν την εξαιρέσεις… καλά ακούγονται κι ας μην βγάζει κανείς νόημα. Όμως, τί σημασία έχει το νόημα; Η τσιγγάνα μου το είπε καθαρά: «Αν δεν γράψεις αυτό που σε βασανίζει σε ένα χαρτάκι να το πετάξεις στην θάλασσα, νύχτα με πανσέληνο, ψιθυρίζοντας το όνομα του έρωτα της ζωής σου, θα καταστραφείς!». Τί διάολο!;


Δυσειδαιμονίες

lucky catΜετά τον προπέρσινο Ιούνιο με τα 13 άρθρα, δεν θα το ξαναρισκάρω! Χτυπάω ξύλο, πιάνω κόκκινο, ρίχνω λίγο αλάτι πίσω μου, φτύνω τον κόρφο μου, σταυρώνω τα δάχτυλα και γράφω ακόμη ένα για… το καλό!


ΑΥΠΝΙΕΣ: hell yeah!!!

Νομίζω πως όταν οι καθημερινές πάψουν να είναι Σαββατοκύριακα και τα Σαββατοκύριακα γίνουν καθημερινές, τότε και μόνον τότε θα ηρεμήσω λιγάκι! Εχει πανσέληνο αύριο στις 18 μοίρες στους Διδύμους -όχι που δεν θα ήταν εκεί- και γίνεται ένας ψιλοχαμός! (Αμα το κατέχει κανείς επιστημονικά το αντικείμενο!!!). Η πανσέληνος η στερνή για το 2011 δεν σερβίρεται σκέτη, αλλά με ολική έκλειψη η οποία επηρεάζει την συναισθηματική μας δεινότητα. Κι επειδή εγώ προσωπικά ο ίδιος είμαι δεινός συναισθηματιστής -και μιλάω με χαρτιά, δεν κοροϊδεύω- θα έχω την τιμητική μου απόψε. Απόψε είπα; Αύριο εννοούσα! Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της θέσης του πλανήτη Αρη στην Παρθένο, και ευτυχώς που ο Ερμής δεν είναι ανάδρομος, δεν λες! Μπορεί το ζώδιό μου να βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα αυτήν την φορά, όμως τα πάντα απαγορεύονται και όλα επιτρέπονται, οπότε δεν αισθάνομαι καμμία ανησυχία, πλήξη ή ανία.

Υ.Γ. Γιατρέ, σβήσε το φως στην άκρη του τούνελ γιατί βαρέθηκα να περπατάω! Είναι κι αυτό το πουκάμισο λιγάκι στενό και δυσκολεύομαι!

 

 


ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ…

…και είναι διαφορετικό για τον κάθε έναν. Για κάποιους είναι ο φόβος της επιλογής, η διατάραξη της τάξης, η απουσία της λογικής και για άλλους… δεν μπορώ να ξέρω! Οι αυπνίες έχουν γίνει  και επίσημα 37 ετών κι αν τα πράγματα έχουν όπως τις -προ 5μήνου- προβλέψεις μου, έχουν σχεδόν σταματήσει, και θα πρέπει να αρχίσω να σκέφτομαι σοβαρά το ενδεχόμενο να εκμεταλλευτώ αυτό το χάρισμα επαγγελματικά. Επίσης, δεν υπάρχει πλέον θέση για υπονοούμενα, υπεκφυγές, κρυφτό, κουτσό κι άλλα παιχνίδια. Τα κουκιά ήταν μετρημένα εξ αρχής, τώρα όμως δεν έχει μείνει ούτε ένα κι με όση δύναμη μου απέμεινε θα προσπαθήσω να συνεχίσω να κάνω αυτό που πάντα ήξερα καλά… Δεν είναι δύσκολο να κάνεις προβλέψεις όταν έχεις πάρει εκ των προτέρων τις αποφάσεις. Σωστές ή λάθος κανείς δεν ξέρει… δηλαδή ξέρει, αλλά δεν τολμά να το ομολογήσει. Οχι το αν είναι σωστές ή όχι, αλλά τον λόγο για τον οποίο έχουν παρθεί. Κι όταν λέω «παρθεί», το λέω με την καλή έννοια… του σεξ δηλαδή.

Στο πλευρό μου, μόνο ο ζωοδότης ήλιος, ο οποίος θα βοηθήσει με έναν ακόμη καύσωνα να αρχίσω να συνηθίζω τις υψηλές θερμοκρασίες για τα καζάνια της κόλασης. Τα τελευταία αστέρια των περσείδων θα έχουν πέσει χωρίς να έχει ειπωθεί ούτε μία ευχή και το Αυγουστιάτικο φεγγάρι θα προσπαθεί να φωτίσει τις πιο σκοτεινές σκέψεις της ημέρας που ξημερώνει. Αυτές, που θα μου θυμίζουν πόσο μικρός και αδύναμος είμαι και πόσο δύσκολο είναι να διαχειριστώ μεγάλες και απρόσμενες αλλαγές στη ζωή μου. Θα έχω μπει στην διαδικασία να συμβιβάζομαι με όσα είναι να συμβούν και θα έχω καταφέρει να νιώσω ελαφρύτερος, χωρίς αυτό να είναι υποννούμενο για το σωματικό μου βάρος.

Με την επιρροή της νέας σελήνης (05 μοίρες και 28′ στην Παρθένο), θα πρέπει να δώσω τέλος σε υποθέσεις που μ’έχουν κουράσει, όπως επίσης θα πρέπει να αποφύγω συγκρούσεις και εντάσεις, λένε τα άστρα… Συγκρούσεις και εντάσεις τρώω για πρωινό κάθε μέρα, και οι υποθέσεις είναι αυτές που κουράζονται από μένα, λέω εγώ, οπότε δεν θα’χω και πολλά να κάνω…

Τέλος, ελπίζω να θυμάμαι να μην ρίχνω άγκυρες που δεν μπορώ να σηκώσω και να μην κάνω ερωτήσεις, τις απαντήσεις των οποίων δεν είμαι έτοιμος να ακούσω. Ο γιατρός και η τσιγγάνα θα έχουν φύγει από καιρό, και δεν θα έχει μείνει τίποτα στην μέση, αλλά θα εξακολουθεί αυτό να μην είναι αρκετό! Υπομονή. Το ταξίδι τελείωσε και μόλις αρχίζει! Εις το επανειδήν…

Υ.Γ. Αν πάλι, τίποτα δεν έχει αλλάξει, τότε μπράβο μου… τα έχω φτιάσει μια χαρά!

 


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα