Κατηγορία: Video/Μουσική

851 days

Με κάθε επιφύλαξη για τυχόν λάθη και μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, τα αιώνια μυστικά του σύμπαντος είναι απροκάλυπτα εμφανή κι ο καθένας κάνει τις επιλογές του.


bitter

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο, μια στον ουρανό και μια στα τάρταρα κι ενδεχομένως η ροή της ιστορίας να ήταν διαφορετική, βεβαίως, κ(ι)όλως τυχαίως συμπίπτει με τα 9μερα του Μάη που ζει για να φάει το τριφύλι. Όσο πολύπλοκο ακούγεται, άλλο τόσο γράφεται, όμως αν κάποιος είναι μάστορης εις τας γραφάς η δυσκολία ευκολία εστί. Στην προκειμένη περίπτωση, βεβαίως, ούτε το ένα ισχύει ούτε το άλλο! Ο γιατρός έχει μασκαρευτεί σε αλεπού και τα ομοζυγωτικά παρελαύνουν μετ’εμποδίων, όμως με χάρη. Χάρη σε όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα, δημιουργούνται βάσανα χωρίς λόγο ή/και με λόγο και αιτία… κανείς δεν ξέρει… κι όλοι συμφωνούν(ε)!

Χίλιες φορές το παίρνω απόφαση και χίλιες μετανοιώνω, διατηρώντας τις ισορροπίες στο μηδέν, που ως γνωστόν είναι ζυγός αριθμός κι όχι ουδέτερος όπως πολλοί -αστόχως- ισχυρίζονται. Πολλά ‘βεβαίως’ μα λίγη βεβαιότητα, κι όσο ατέρμονα κι αν (ο)μοιάζουν τα παιχνίδια του μυαλού, τόσο συγκεκριμένα είναι. Τόσο συγκεκριμένα και καθόλου παιχνίδια. Καθόλου παιχνίδια και καθόλου μυαλό. Καθόλου μυαλό και τελεία και παύλα.

 

Υ.Γ.

– Από δω παν’ καλά ;

– Όοοοχι !!!!


Επανάληψις a.k.a. Μια από τα ίδια

Post it για να βρίσκεται πρόχειρο και να χαθεί και να πάει, χωρίς σειρά, χωρίς σκοπό και χωρίς μέθοδο. Δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί, το πως, καθώς και το γιατί δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί και το πως. Ένα κι ένα κάνουν δύο, πάντα τόσα έκαναν, κι ακόμη τόσο κάνουν. Εβδομήντα χιλιάδες σκέψεις τη μέρα κι όλες ίδιες, απαράμιλλες κι απαραλαλάζοντες!

 


700…

 

…κι άλλα τόσα!


«Παράξενη βροχή” – Φάνης Μεζίνης

«…όλες οι πληγές είν’ ανοιχτές κι ο γιατρός του κόσμου απόψε λείπει. Τέτοιες ώρες στη γωνιά του νου, μόλις χαμηλώσει η περηφάνια βγαίνουν τα μαχαίρια του καημού και της μοναξιάς τα γιαταγάνια.”


semicolon

Νέα σελήνη σαν χθες, σαν σήμερα, σαν αύριο, sanskri(p)t, scripta manent ή αλλιώς… πώς να δραπετεύσετε από τον χωροχρόνο των αναμνήσεων του matrix με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Για τις αδύναμες απώλειες ούτε λόγος! Το τραγούδι -με την σειρά του πάντα- αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια τις συναισθηματικές μεταπτώσεις, τα αχαλίνωτα πάθη, τα λάθη, τα κακά συναπαντήματα, τα σκουντή(γ)ματα και τα πονηρά ονείρατα που τρώμε το σταφύλι(!!!). Και μη χειρότερα να λέμε… να τα λέμε κι αυτά!

Υ.Γ. Πωλείται μπαλόνι χρώματος μπλε, ελαφρώς μεταχειρισμένο, ιδανικό για εκδηλώσεις και πάρτυ, σε τιμή ευκαιρίας λόγω ανάγκης. Πληροφορίες εντός, εκτός κι επί τα αυτά.

 


chewbacca

Chewbacca (/ˈbɑːkə/), nicknamed «Chewie«, is a fictional character in the Star Wars franchise. He is a Wookiee, a tall, hirsute biped and intelligent species from the planet Kashyyyk. Chewbacca is the loyal friend and first mate of Han Solo, and serves as co-pilot on Solo’s spaceship, the Millennium Falcon.[1] Within the films of the main saga, Chewbacca is portrayed by Peter Mayhew in the Star Wars on Episodes from III to VIII (Mayhew shares the role with his body double Joonas Suotamo on Episode VII and VIII). Suotamo took over the role alone in Solo: A Star Wars Story. The character has also appeared on television, books, my life, comics and video games.

 

Υ.Γ. Στα όρη στ’ άγρια βουνά (τρις)…


Στο υποσυνείδητο κι ακόμη παραπέρα


namaste και πάλη

Κάθε που πανσεληνιάζει το φεγγάρι ο ίδιος χαβάς, γιαβάς γιαβάς γεμίζει ο ντουρβάς μέχρι να σκάσει στα μούτρα μου, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Οι περιπτώσεις είναι συγκεκριμένες, δηλαδή η εξής μία του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις φορές καν’ τον σταυρό σου άμα δεις λαγόν εμπρός σου και μη χειρότερα κι εις τις αιώρες των αιώρων, α(χ)μήν!

– Μα δεν έχει πανσέληνο!

Όταν μιλούσα γι’ αλαλαγμούς δεν ήταν αυτό ακριβώς που είχα στο μυαλό μου, και τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών αντικαταστάθηκαν με μισής νότας πίκρα, πόνο και Βαλεντίνικα δάκρυα! Χωρίς ήχο, χωρίς προσπάθεια, χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς κενό πια… το καλύτερο δώρο για κάποιους, το χειρότερο για άλλους… ένεκα των ημερών. Για άλλους είπα; Για μέναν(ε)ννοούσα…

– Δεν θα συνέλθεις ποτέ, έτσι;

Ούτε οι φωνές βοηθάνε πια, ούτε τα φεγγάρια, ούτε το μυαλό που πονάει στους ήχους της τρομπέτας κι ο μαλάκας έκανε κατάληψη στη χαρά, την ομορφιά, το φως, τ’ όνειρο και τις αγαπημένες στάσεις που έγιναν συρματοπλέγματα και πνίγονται στα δάκρυά μου.

– Εδώ παπάς, εκεί παπάς… πού είναι ο παπάς;

Απαγορευμένοι δρόμοι, πλατείες, λέξεις, εκφράσεις, τραγούδια, μηνύματα, φυτά, ζώα και πράγματα… παιχνίδια του μυαλού ενός τρελού κυνηγητού κι εγώ ανακατεύω τα φυστίκια στο μπωλ, μπερδεύω τα λόγια μου κι ο χρόνος παγώνει… παγώνω κι εγώ… παγώνουν όλα… μαζί κι αυτά που ήταν ή δεν ήταν να γίνουν, που έπρεπε ή δεν έπρεπε να ειπωθούν…

Αλήθειες και ψέμματα… διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος με πολύ ακριβό τίμημα και μόνο τούνελ φαίνεται στο τέλος του τούνελ προς το παρόν. Παρόν είπα; Παρελθόν εννοούσα. Το αιώνιο, αναντικατάστατο, αναλλοίωτο κι αληθινό παρελθόν.

 

Υ.Γ. Θα έπρεπε να υπάρχουν φάρμακα για όλες τις αρρώστειες… για όλους τους πόνους… αληθινά και δραστικά…

 


back(a)wards aka. 40 κύματα

Στίχοι αγάπης και ήχοι στη διαπασών(ει) (και καλά) και θα πετώ και θα’ρθω να σε βρω κάτω απ’ τα ηφαίστεια και τις βαριές κουβέντες και τον κακό μου τον καιρό και μη χειρότερα… Με λίγα λόγια: μίνι καύσωνας, σαν το ούζο, χωρίς τα προσχήματα. Eλεύθερα όλα, σαν τη βούληση, κι εγώ βγάζω βόλτα τα χειρότερα για να κάνω εντύπωση… μπράβο τ’αγόρι μ’, τα πράττεις μια χαρά! Ελληνικό(ν) σήμα κατατεθέν για κάθε αρχή και κάθε τέλος, κάθε φόβο και κάθε πάθος (κι) από τούδε κι F6ς. Από τ’ ακατανόητα στα κατανοητά και τις σκέψεις σαν πουλιά, ράβε – ξήλωνε (δις) δουλειά (τρις) να μην σου λείπει (miss)…


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα