Κατηγορία: Παράξενα

everything!

«Στην αναβροχιά φαίνεται το χαλάζι κι οι καλοί φίλοι στην πίτα που είναι ολόκληρη και τους σκύλους.» … ή κάπως έτσι.

Πρωτόγνωρο(ς), βαθύ(ς), έντονο(ς), εξαντλητικό(ς) κι ανείπω(π)το(ς), με πολλά ερωτηματικά και μια τελεία, χωρίς παύλα ή/και ανάπαυλα. Έχουν περάσει φεγγάρια και φεγγάρια, όμως σαν το αποψινό κανένα! Σκοτεινό, απόμακρο, θλιμμένο, παραδειγματικό, απροκάλυπτο κι εις τα εξ ων συνετέθη, ολούθεν και κατ’ εξακολούθηση(ν).

Το σύμπαν εξακολουθεί ολοένα και να διαστέλλεται, ολοδύο και να μικραίνει. Οι αφορμές δίνουν και παίρνουν, συνήθως δίνουν, και ξετυλίγουν την ταινία κάθε φορά από την αρχή. Χιλιάδες σενάρια, εικόνες, γεύσεις, διακόσμηση, δρόμοι, αυτοκίνητα, γωνίες κι εγώ κάπου στη μέση… πρωταγωνιστής και κομπάρσος ταυ-τό-χρο-να.

Θα ήθελα να ‘μουν κι εγώ μια(ν) όαση, μια(ν) απολύτως γλυκιά ανάμνηση, ένα σημείο αναφοράς, ένα ταξίδι στο άγνωστο, ένας γνώριμος ήχος, μια στοιχειώδης επικοινωνία, ένα σίγουρο λιμάνι, ένα τρελό όνειρο …

Εν μέσω τρικυμιών, συγκυριών και των κακών μου των καιρών και καθώς τα κακώς κείμενα ξεθωριάζουν ένα προς ένα, υπάρχει (κι αυτό) το ενδεχόμενο να μην προλάβω να τελειώσω εγκαίρως αυτό το άρθρο. Ότι κι αν γίνει όμως αυτό που έχει σημασία είναι


SUPERMOON: …και καλά!

«Απ’τα πολλά στα τίποτα, κι όλα μαζί στα τώρα, κι απ’την τσιγγάνα στο γιατρό που έχει πάρει φόρα. Απ’τα πολλά στο τίποτα, σε μια στιγμή απ’ την άλλη, πολλές είν’ οι απόστροφοι, πολλή κι η παραζάλη…», ανώνυμος


INSID3R


bitter

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο, μια στον ουρανό και μια στα τάρταρα κι ενδεχομένως η ροή της ιστορίας να ήταν διαφορετική, βεβαίως, κ(ι)όλως τυχαίως συμπίπτει με τα 9μερα του Μάη που ζει για να φάει το τριφύλι. Όσο πολύπλοκο ακούγεται, άλλο τόσο γράφεται, όμως αν κάποιος είναι μάστορης εις τας γραφάς η δυσκολία ευκολία εστί. Στην προκειμένη περίπτωση, βεβαίως, ούτε το ένα ισχύει ούτε το άλλο! Ο γιατρός έχει μασκαρευτεί σε αλεπού και τα ομοζυγωτικά παρελαύνουν μετ’εμποδίων, όμως με χάρη. Χάρη σε όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα, δημιουργούνται βάσανα χωρίς λόγο ή/και με λόγο και αιτία… κανείς δεν ξέρει… κι όλοι συμφωνούν(ε)!

Χίλιες φορές το παίρνω απόφαση και χίλιες μετανοιώνω, διατηρώντας τις ισορροπίες στο μηδέν, που ως γνωστόν είναι ζυγός αριθμός κι όχι ουδέτερος όπως πολλοί -αστόχως- ισχυρίζονται. Πολλά ‘βεβαίως’ μα λίγη βεβαιότητα, κι όσο ατέρμονα κι αν (ο)μοιάζουν τα παιχνίδια του μυαλού, τόσο συγκεκριμένα είναι. Τόσο συγκεκριμένα και καθόλου παιχνίδια. Καθόλου παιχνίδια και καθόλου μυαλό. Καθόλου μυαλό και τελεία και παύλα.

 

Υ.Γ.

– Από δω παν’ καλά ;

– Όοοοχι !!!!


hakuna ma(n)tata

Πονόσωμα ένα… πονόσωμα δύο… πονόσωμα τρία και το λουρί της γκαύλας. Φτού και βγαίνω, ξανά και ξανά και τελειωμό δεν έχω. Τα κρατούμενα επιβαρύνουν τα μελλούμενα και τα απαιτούμενα είναι δι(ς)φορούμενα. Πάντοτε(ς) έτσι ήταν και πάντοτε(ς) έτσι θα ‘ναι. Σαν τα δεκαοχτώ χιλιόμετρα -χωρίς καιρό- που φουρτουνιάζουν κάθε τόσο τις σκέψεις και λιγοστεύουν τις ανάσες μου. Πόσες ακόμη να έχουν απομείνει άραγε;

Κλείνω μια πόρτα κι ανοίγουν δύο, θάβω μια σκέψη και φυτρώνουν εκατό. «Να τις κάψεις πρέπει», μου λέει ο γιατρός, αλλά τί ανάγκη έχει αυτός; Παίρνω βαθιά ανάσα και συνεχίζω μέχρι να μην μείνει ούτε ίχνος. Ούτε ίχνος από πόνο, ούτε σταγόνα από δάκρυ, ούτε(ς)πιθαμή χώρος για άλλες σκέψεις…


M

«M», όπως μη χειρότερα, όπως μη μου τους κύκλους τάρατε, όπως μηδέ προ του τέλος μακάριζε, όπως να’ναι κι ό’τι να’ναι… ο κόσμος είναι φτιαγμένος από πολύ απλά υλικά εντέλει, μα κι εξ αρχής, που -ως γνωστόν- είναι και το μισό του παντός κι όχι μόνο του επι-στητού!

Με λίγα λόγια, δίνεις κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν’αρχι(ν)ήσει κι όταν άνοιξη μυρίσει…

Με πολλά λόγια, που είναι φτώχεια, τότε λατέρνα και φιλότιμο, γιατί… σαν τα μαθηματικά και την ακρίβειά τους… δεν έχει! Σαν τα φιλολογικά και την μαγκιά τους… επίσης κι αν δεν έχει!

Last but not (in) list… όλα τα’χει η Μαριορή, ο μπαξές κι ο Κλαουδάτος.

Αχ! Βαχ! Μπρέχτ, Μπετόβεν και Μπάχ!

Bang, bang… φτου και βγαίνω!

 

 

 


Τα σελ(ή)νια μονά και διπλά…

Τριγυρνάω σε νησί με άγρια νερά, άγριες διαθέσεις και συναντώ συνεχώς τους ίδιους ανθρώπους να τρώνε χωνάκι παγωτό, πάνω σ’ αυτοσχέδια καθίσματα με «προκάτ» εκφράσεις και ξυπνάω μόνο όταν ο παράτολμος μοτοσυκλετιστής γλιστράει στα χιόνια στις πλαγιές του βουνού προσπαθώντας ν’ αποφύγει το οδόστρωμα και την διέλευση από τα τούνελ… στο βουνό… του νησιού… με τα απρόσιτα, αβαθή κι άγρια νερά…χειμώνα καιρό μες το κατακαλόκαιρο…. του νησιού… που παντού ψήνουν σουβλάκια, αλλά όλοι τρώνε μόνο παγωτό… και κανείς δεν κολυμπάει… στο νησί….

 

Υ.Γ. Μεγάλη σελήνη… μεγάλη πίκρα, μικρή σελήνη… μεγάλη πίκρα!


semicolon

Νέα σελήνη σαν χθες, σαν σήμερα, σαν αύριο, sanskri(p)t, scripta manent ή αλλιώς… πώς να δραπετεύσετε από τον χωροχρόνο των αναμνήσεων του matrix με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Για τις αδύναμες απώλειες ούτε λόγος! Το τραγούδι -με την σειρά του πάντα- αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια τις συναισθηματικές μεταπτώσεις, τα αχαλίνωτα πάθη, τα λάθη, τα κακά συναπαντήματα, τα σκουντή(γ)ματα και τα πονηρά ονείρατα που τρώμε το σταφύλι(!!!). Και μη χειρότερα να λέμε… να τα λέμε κι αυτά!

Υ.Γ. Πωλείται μπαλόνι χρώματος μπλε, ελαφρώς μεταχειρισμένο, ιδανικό για εκδηλώσεις και πάρτυ, σε τιμή ευκαιρίας λόγω ανάγκης. Πληροφορίες εντός, εκτός κι επί τα αυτά.

 


chewbacca

Chewbacca (/ˈbɑːkə/), nicknamed «Chewie«, is a fictional character in the Star Wars franchise. He is a Wookiee, a tall, hirsute biped and intelligent species from the planet Kashyyyk. Chewbacca is the loyal friend and first mate of Han Solo, and serves as co-pilot on Solo’s spaceship, the Millennium Falcon.[1] Within the films of the main saga, Chewbacca is portrayed by Peter Mayhew in the Star Wars on Episodes from III to VIII (Mayhew shares the role with his body double Joonas Suotamo on Episode VII and VIII). Suotamo took over the role alone in Solo: A Star Wars Story. The character has also appeared on television, books, my life, comics and video games.

 

Υ.Γ. Στα όρη στ’ άγρια βουνά (τρις)…


Στο υποσυνείδητο κι ακόμη παραπέρα


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα