Κατηγορία: Ονειρα

Τα σελ(ή)νια μονά και διπλά…

Τριγυρνάω σε νησί με άγρια νερά, άγριες διαθέσεις και συναντώ συνεχώς τους ίδιους ανθρώπους να τρώνε χωνάκι παγωτό, πάνω σ’ αυτοσχέδια καθίσματα με «προκάτ» εκφράσεις και ξυπνάω μόνο όταν ο παράτολμος μοτοσυκλετιστής γλιστράει στα χιόνια στις πλαγιές του βουνού προσπαθώντας ν’ αποφύγει το οδόστρωμα και την διέλευση από τα τούνελ… στο βουνό… του νησιού… με τα απρόσιτα, αβαθή κι άγρια νερά…χειμώνα καιρό μες το κατακαλόκαιρο…. του νησιού… που παντού ψήνουν σουβλάκια, αλλά όλοι τρώνε μόνο παγωτό… και κανείς δεν κολυμπάει… στο νησί….

 

Υ.Γ. Μεγάλη σελήνη… μεγάλη πίκρα, μικρή σελήνη… μεγάλη πίκρα!


semicolon

Νέα σελήνη σαν χθες, σαν σήμερα, σαν αύριο, sanskri(p)t, scripta manent ή αλλιώς… πώς να δραπετεύσετε από τον χωροχρόνο των αναμνήσεων του matrix με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Για τις αδύναμες απώλειες ούτε λόγος! Το τραγούδι -με την σειρά του πάντα- αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια τις συναισθηματικές μεταπτώσεις, τα αχαλίνωτα πάθη, τα λάθη, τα κακά συναπαντήματα, τα σκουντή(γ)ματα και τα πονηρά ονείρατα που τρώμε το σταφύλι(!!!). Και μη χειρότερα να λέμε… να τα λέμε κι αυτά!

Υ.Γ. Πωλείται μπαλόνι χρώματος μπλε, ελαφρώς μεταχειρισμένο, ιδανικό για εκδηλώσεις και πάρτυ, σε τιμή ευκαιρίας λόγω ανάγκης. Πληροφορίες εντός, εκτός κι επί τα αυτά.

 


chewbacca

Chewbacca (/ˈbɑːkə/), nicknamed «Chewie«, is a fictional character in the Star Wars franchise. He is a Wookiee, a tall, hirsute biped and intelligent species from the planet Kashyyyk. Chewbacca is the loyal friend and first mate of Han Solo, and serves as co-pilot on Solo’s spaceship, the Millennium Falcon.[1] Within the films of the main saga, Chewbacca is portrayed by Peter Mayhew in the Star Wars on Episodes from III to VIII (Mayhew shares the role with his body double Joonas Suotamo on Episode VII and VIII). Suotamo took over the role alone in Solo: A Star Wars Story. The character has also appeared on television, books, my life, comics and video games.

 

Υ.Γ. Στα όρη στ’ άγρια βουνά (τρις)…


3 λεπτά όλο νόημα

Proklisi Daimonia (στίχοι στο description)

Μου’χουν μπει κάτι δαιμόνια στο μυαλό μου
και μου λεν κακά λόγια για το μωρό μου
μου’χουν μπει κάτι δαιμόνια και αγχώνομαι
τη σκέφτομαι με άλλον και αναστατώνομαι
βάζω πράγματα μέσα για να τα βγάλω
νιώθω σαν να μου’χουν κάνει κάλο
φταίω κι εγώ, αν ήμουν ο Πινόκιο, η μύτη μου θα μεγάλωνε κι άλλο
Φταίω κι εγώ, φταίω κι εγώ, τ’ομολογώ,
νιώθω τη λογική να μου κάνει σινιάλο
η λογική μου αυτή, που από πάντα ήμασταν φίλοι
τώρα μου κουνάει τ’άσπρο μαντήλι
κάτι ψυχοφάγα τέρατα μου κάναν εισβολή
κοροιδέψαν τους σκοπούς και την ψυχή μου ροκανίζουν
κι ο παραλογισμός μου λέει πως φοράς στολή
και τα άγρια ενστικτά μου νιαουρίζουν
Έχω απ’τη μια αγγελάκι κι απ’την άλλη διάβολο
και μ’εχουν δέσει σε μια θέση στη μέση
κι ο καθένας προσπαθεί να με πείσει για κάτι ανάλογο
και το μυαλό μου κόμπο έχουν δέσει
έχω απ’τη μιά το μέλλον, κι απ’την άλλη παρελθόν
κι ανάμεσά τους μια μαύρη κηλίδα
κουβαλώ το βάρρος κάποιων περιστατικών
κι είναι σαν να έχει στο μπάνιο κατσαρίδα
Οι καρδιές μας έχουνε συγχρoνιστεί στο ίδιο τέμπο
δεν πρέπει να ασχοληθώ με μικροπράγματα
απλά ώρες ώρες δεν μπορώ, το εκμπέμπω
και κάνω τάμα μπας και κάνει θαύματα
στο αστέρι η ευχή ήσουν εσύ κι εσύ θα μείνεις
κουράστηκα, μπερδεύτηκα, συγγνώμη
εσύ ήσουν η περιγραφή εκείνης
που σκεφτόμουνα πριν σε γνωρίσω ακόμη
Θα σε πάρω μια αγγαλιά και θα περάσουν όλα
είναι παιχνίδια του μυαλού και της μοίρας
κι αν τα παπούτσια μου ξεμείνουν απο σόλα
θα’ρθω με χέρια μα το Δία και της Ήρας
Πάλι ξύπνησε ο ευαίσθητος εαυτός μου
ελπίζω να μπορείς, να τον αντέχεις
γιατί νιώθω όλο και πιο πολύ πως είσαι ο ανθρωπός μου
και πονάω σ’αγαπάω, να προσέχεις

Υ.Γ. Η πανσέληνος θα πέσει πάλι και θα με πλακώσει, πιστή στο ραντεβού της, όπως κάθε φορά. Ψέμα εδώ, ψέμα εκεί, ψέμα και παραπέρα! Κλείνω την παρένθεση που δεν άνοιξα και τα χώνω στα άστρα που -μάλλον- είναι βαλτά να μ’εκνευρίσουν κι αυτό δεν είναι τυχαίο! Ο Ερμής θα βρίσκεται στους Διδύμους από τις 15 του μηνού κι έπειτα, ευτυχώς όμως δεν θα είναι ανάδρομος… κάτι είναι κι αυτό!

Υ.Γ.2 Τα όνειρα απόψε (όπως και τότε(ς)) ήταν μαζεμένα, για όλη την χρονιά! Τί τρελό ξημέρωμα ήταν και τούτο! Μεταξύ 06:10-07:00 έγινε το σώσε, δεν έλειπε τίποτα! Τίποτα όμως…

Υ.Γ.3 Συμβαίνουν πράγματα που -κατά τας γραφάς- δεν θα έπρεπε. Τί διάολο!…

Υ.Γ.4 Respect στον Αρσένη για το μουσικό δέσιμο… δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερα!


Αποφράδα μέρα…

sensuality9pv2-bmp…η χθεσινή, αφού έπεσα στο κρεβάτι ώ σαν το φίδι και κοιμήθηκα 13 ολόκληρες ώρες, από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 7 το πρωί (6+7=13)! Θα παραβλέψω το πόσο μεγάλη δυσφήμιση είναι αυτό για το blog τούτο… Θα παραβλέψω, επίσης, τους εμφανείς συμβολισμούς, όπως κρεβάτι και φίδι, που ακόμη κι αν δεν έχει κανείς διαβάσει τον Φρόυντ για αρχάριους στα 13(!!!) του, θα καταλάβει τον συσχετισμό… Θα εμμείνω στο γεγονός της χρονιάς, δηλαδή το 2013 και στο ότι αυτή η χρονιά κατά το κινέζικο ημερολόγιο είναι η χρονιά του φιδιού! Νομίζω ότι πλέον γίνεται σαφές πως: δουλειά δεν είχε ο διάολος, γαμ%##$ τα παιδιά του! Πόσοι φούρνοι ακόμη θα γκρεμιστούν;;;

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι από ορισμένα όνειρα που είδα κατά την διάρκεια του μαραθώνιου ύπνου μου, όμως σ’αυτά η κοπέλα δεν κρατούσε ποτήρι στο χέρι της! Και για όσους βιάστηκαν να υποθέσουν κάτι με το βρώμικο μυαλό τους, να σημειώσω ότι κρατούσε όπλο. Ένα 44άρι μάγκνουμ με το οποίο με ανάγκαζε να κάνω πράγματα σε μία φίλη της. Όταν δε εγώ άρχισα να δείχνω σημάδια κούρασης στις εκφράσεις μου (εεε… κάτι που φυσικά έγινε αρκετές ώρες μετά), εκείνη άφησε κάτω το όπλο κι έπεσε πάνω στο κρεβάτι για μου δείξει ότι «τίποτα δεν είναι τόσο «κακό», ώστε να μην μπορεί να γίνει χειρότερο» !!!


Γιατρέ μου…

Γιατρέ μου, βλέπω παράξενα όνειρα τελευταία! Εψές για παράδειγμα, κολυμπούσα σε μια θάλασσα μέσα στην οποία υπήρχαν ψηλοί πύργοι, αλλά χωρίς σκάλες ή είσοδο και δεν μπορούσα να σκαρφαλώσω, όσο κι αν προσπαθούσα. Τελικά, πνίγηκα κρατώντας στα χέρια μου ζαχαρωμένα μήλα! Κι αυτό ήταν το λιγότερο ενδιαφέρον μέρος του ονείρου, όμως δυστυχώς δεν κατάφερα να θυμηθώ τί είχε προηγηθεί…

Υ.Γ. Δηλαδή…. τί να πώ;


ΑΥΠΝΙΕΣ: Τα πάντα όλα

Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να βλέπω όνειρα πάλι. Παλιά όνειρα που τα έχω ξαναδεί, άλλα λιγότερες κι άλλα περισσότερες φορές! Ολόιδια όμως, σαν να μην πέρασε μια νύχτα. Ξυπνάω και κοιτάζω το ημερολόγιο, για να βεβαιώσω ότι δεν έχω ταξιδέψει στον χρόνο, λες και θα μπορούσα, τόσο ίδια! Λες και δεν μπορώ να ονειρευτώ καινούργια πράγματα, λες και δεν έχω δει νέες εικόνες, λες και δεν  έχω νέα βιώματα ή νέες σκέψεις να με απασχολούν! Δηλάδη… στα όνειρα που μπορείς να δεις το οτιδήποτε, εγώ βλέπω τα ίδια όνειρα που έβλεπα πριν από 15 χρόνια…. τί να πω!

Αυτά μέχρι χθες! Χθες είδα το δεύτερο πιο τρελό όνειρο που έχω δει στην ζωή μου, κι επιπλέον, από τα λίγα που μπορούσα να τα θυμηθώ το πρωι! Στο όνειρο αυτό, ήμουν μέσα σε ένα ταξί και γυρνούσα από κάπου -δεν ξέρω από πού- όμως ήταν νύχτα και ήμουν κάπου κεντρικά, χωρίς να γνωρίζω καλά την πόλη. Ο ταξιτζής άκουγε έναν αράβικο σταθμό, χωρίς να είναι ο ίδιος άραβας, που έπαιζε όμως ελληνικά τραγούδια. Κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι κάνουμε κύκλους κι ότι περνάμε συνεχώς από τα ίδια μέρη, από τα ίδια μαγαζιά και βλέπω τους ίδιους ανθρώπους να κάνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα! Αυτό δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στο όνειρο, όμως τον ρώτησα αν είμαστε μακρυά από τον προορισμό μας, που κι αυτόν δεν θυμάμαι ποιός ήταν. Τον ρώτησα 2-3 φορές, όμως δεν μου απάντησε.

Το επόμενο πράγμα που έκανα, ήταν να ανοίξω την πόρτα και να κατέβω, ενώ το ταξί ήταν εν κινήσει!!! Παραδόξως κατέβηκα τελείως φυσιολογικά, όμως σχεδόν αμέσως ένιωσα την γη να χάνεται και τον κόσμο να γυρίζει τα πάνω κάτω και να πέφτω. Κι ενώ νοιώθω ότι πέφτω, πιάνομαι από ένα παγκάκι που υπήρχε δίπλα μου και βρίσκομαι να κρέμομαι ανάποδα σε έναν κόσμο που ζει και κινείται φυσιολογικά, μέρα μεσημέρι!!! Ανθρωποι περπατούσαν, αυτοκίνητα στους δρόμους, ποδήλατα, όλα ανάποδα κι εγώ να κρέμομαι από ένα παγκάκι έτοιμος να πέσω… στον ουρανό!!! Οσο κι αν φώναζα, κανείς δεν μου έδινε σημασία, σαν να μην υπήρχα, ακόμη και άτομα που καθόντουσαν στο παγκάκι από όπου κρεμιόμουν ανάποδα!

Είχα την αίσθηση ότι αν το αφήσω θα πέσω στο κενό, και δεν είχα και την δύναμη να «σκαρφαλώσω» για να καθίσω, και να γίνω μέρος του -ανάποδου έστω- κόσμου. Κι ενώ από την μία φοβόμουν να το αφήσω και να πέσω… στον ουρανό, από την άλλη ο ανάποδος κόσμος μου ήταν τελείως άγνωστος και δεν με «κρατούσε» τίποτα εκεί. Τελικά, δεν το άφησα οικιοθελώς, όμως μη αντέχοντας να κρατιέμαι άλλο, έπεσα….

Το πέσιμο είχε ως αποτέλεσμα και το τέλος του ονείρου, από το οποίο -πάλι παραδόξως- δεν ένιωσα καθόλου αναστατωμένος, αντίθετα ξύπνησα ήρεμος, ω σαν να είχα κάνει τον καλύτερο ύπνο. Οι πλούσιες γνώσεις μου στην ερμηνεία των ονείρων δεν με βοήθησαν καθόλου, όμως ούτε και η βιβλιογραφία. Ο γιατρός μου λέει ότι δεν πάω καθόλου καλά, αλλά τί ξέρει αυτός;


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα