Monthly archives: Μάιος, 2011

«Where Does Your Mind Go?» – Beardyman

Beardyman – Where Does Your Mind Go? – Live in studio for Who's Jack magazine

P.S. Live in studio for Who’s Jack magazine


ΑΥΝΠΙΕΣ: Ο χορός της βροχής

Κάθε φορά τα ίδια. Κυριακή, βράδυ, βροχή, μπαλκόνι… τί φοβερός συνδυασμός! Φτάνει πια, δεν αντέχω άλλο! Θέλω να ξεκινήσει το καλοκαίρι τώρα! Έκανα ήδη την πρώτη μου βουτιά, αλλά το νερό δεν ήταν ζεστό όπως το περσινό καλοκαίρι. Ούτε η αμμουδιά ήταν ίδια, ούτε οι ξαπλώστρες, ούτε ο καφές, ούτε τα μυγάκια… μου λείπουν τα μυγάκια! Τα μικρά, αθώα, ενοχλητικά, αλλά πανέμορφα μυγάκια! Δεν τα βρίσκεις παντού είναι η αλήθεια, ζουν μόνο σε τροπικά δάση του Αμαζονίου και σε ορισμένες παραλίες της Μεσογείου… down boy, down… τί κακό timing θεέ μου!

– Έχεις ξεφύγει εντελώς, το ξέρεις;

– Το ξέρω.

– Α!, καλά….


ΑΥΠΝΙΕΣ: Να πάρει!…

…τα πράγματα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά, πιο απλά, πιο εύκολα! Life is too short to be living with regrets κι έχω γεμίσει από δάφτες, με «υ» όμως, οι δάφτες δεν ξέρω καν τί είναι, αν είναι κάτι δηλαδή. Εψαξα στο google και πολύ σωστά με ρώτησε αν ήθελα να γράψω «δαύτες». Ναι ρε φίλε, «δαύτες» ήθελα να γράψω στο κείμενο, απλά ήθελα να μάθω αν υπάρχει η λέξη «δάφτες» και τί σημαίνει! Τελικά, καλό το internet, αλλά δεν βοηθάει πολύ. Βασικά, τίποτα δεν φαίνεται να βοηθάει! Τί διάολο; Πώς τα έχω καταφέρει έτσι! Ρίχνοντας τα τείχη μεμιάς, αποκαλύφθηκαν τα πάντα, ό’τι υπήρχε μέσα κι ό’τι υπήρχε έξω από αυτά. Και μετά; Κι ύστερα, κι ύστερα, που λέει και η Μαρινέλλα; Μα δεν υπάρχει ύστερα, απαντά η ίδια! Και γιατί να μην υπάρχει ύστερα; Γιατί θα πρέπει να υπάρχει μόνο πριν κι όχι μετά; Τί έχει το μετά, δηλαδή, μια χαρά είναι! Έχουν μείνει μόνο 3 μήνες μέχρι το τέλος του κόσμου, ίσως και λιγότεροι, κι είναι γραμμένο με το ίδιο μελάνι που χρησιμοποίησα για να ξορκίσω το καλό. Κι αυτές οι  μυρωδιές…. αυτές θα μείνουν αναλλοίωτες, το ξέρω, όπως όλα άλλωστε, και στο τέλος θα ξαναμπούν όλα στην παλιά τους θέση, όμως… δεν θα βολεύονται… Και θα χτιστούν πάλι τα τείχη, με την διαφορά ότι αυτήν την φορά θα ξέρω… θα πρέπει να γίνουν απόρθητα ή… να μην γίνουν καθόλου! Ποτέ ξανά ετοιμόροπα!

Κι αυτό εδώ τί ρόλο παίζει τελικά; Ξεκίνησε για πλάκα, έγινε ανάγκη και τώρα ζητάει πολλά και μάλιστα καθημερινά. Ετσι, όπως το πάει, στο τέλος δεν θα μείνει τίποτα για μένα, κι αυτό δεν είναι σωστό, ααα!, η αλήθεια να λέγεται!

– Οσο γι ‘αυτό….

– Με ειρωνεύεσαι;

– Εγώ; Γιατί το ρωτάς αυτό;

– Δεν μπορώ άλλες ερωτήσεις…. απαντήσεις ψάχνω και δεν με βοηθάς καθόλου! Γιατί δεν πας να βρεις τους άλλους, μου λές;

– Θέλεις;

– Δεν ξέρω…. εσύ;

– Δεν ξέρω….

– Ωραία! Τώρα είμαστε δύο που δεν ξέρουμε τί θέλουμε….

Ελεγα, λοιπόν, ότι…

– Ε; Αυτό ήταν; Τελείωσε η συζήτηση; Γιατί αφήνεις συνέχεια πράγματα στην μέση;

– Και τί θέλεις να κάνω; Ολα τα πράγματα έχουν μια αρχή, μια μέση κι ένα τέλος.

– Γιατί τ’αφήνεις στην μέση; Αυτό ρωτάω…

– Γιατί δεν μ’αρέσει το τέλος, εντάξει;

– Σε φοβίζει, όχι δεν σ’αρέσει.

– Εχει μεγάλη διαφορά;

– Τεράστια, κι αν δεν…

– Κοίταξε! Δεν σε χρειάζομαι για να μου πεις πόσο αναποφάσιστος είμαι, το γνωρίζω ήδη.

(μόλις διαβάσατε ένα μικρό απόσπασμα από την καινούργια αυτοβιογραφική νουβέλα του παγκοσμίου φήμης συγγραφέα και κριτικού φωτορομάντζων Αχιλλέα Μπουσμπούρογλου, με τίτλο «Δεν ξέρω τί θέλω και το θέλω τώρα!», το οποίο δεν θα κυκλοφορήσει ποτέ.)

«Η δυστυχία σχεδόν πάντα δείχνει ότι υπάρχει ένας δρόμος που δεν ακολουθήθηκε. Τυχεροί είναι αυτοί που τον έχουν βρει κι ευτυχισμένοι αυτοί που βαδίζουν πάνω του…»

 


‘Αστο να πάει στον διάολο…

Ερευνητές του καναδικού πανεπιστημίου του Μόντρεαλ και του Κέντρου Μελετών του Ανθρώπινου Στρες του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Λουί-Λαφοντέν έκαναν το θαύμα τους. Όπως αναφέρουν σε δημοσίευση τους στο περιοδικό κλινικής ενδοκρινολογίας και μεταβολισμού «Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism», οι κακές αναμνήσεις μπορούν να….πάνε περίπατο!

Πηγή: http://www.protothema.gr (ολόκληρο το άρθρο)

Υ.Γ. Επιτέλους! Χάθηκε το νόημα της ζωής!…


ΑΥΠΝΙΕΣ: Πόσες βραδυές θα μ’αρνηθείς;

Χίλιες!… και χίλιες θα σε ζητήσω!  //  Σελήνη 24 ημερών σήμερα κι αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αστρικοί μπελάδες! Σήμερα, κατά τας γραφάς, η ανάμιξη τρίτων προσώπων στην αισθηματική μου ζωή, θα προκαλέσει ένταση και μη αναμενόμενα δυσάρεστα γεγονότα, αλλά…. ποιός τα πιστεύει τώρα αυτά!!!; Ένταση; Γεγονότα;; Προσώπων;;; Σήμερα;;;; Α!, δεν μπορώ σήμερα, περιμένω φίλους στο σπίτι…

Υ.Γ. Το «αντικείμενο» στην φωτογραφία είναι ένα από τα χρησιμότερα αξεσουάρ και βασίζεται -εκτός των άλλων- στην εξής λογική σκέψη: Αν δεν μπορεί να μιλήσει, δεν μπορεί να πει όχι…


ΑΥΠΝΙΕΣ: Ρεκόρ

Καμμία τάξη, καμμία σειρά, καμμία συνοχή δεν διέπει αυτό το blog, παρόλα αυτά, στις 21-05-2011 έσπασε όλα τα ρεκόρ αναγνωσιμότητας από την μέρα που δημιουργήθηκε, με μεγάλη διαφορά μάλιστα. Για κάποιον περίεργο λόγο, το traffic -όπως το λέμε εδώ στην Ελλάδα- του Blog χτύπησε «κόκκινα» και αναφέρω τον λόγο ώς περίεργο, γιατί ούτε Ελένη, ούτε Κωνσταντίνο με λένε, ούτε είναι η πρώτη φορά που καταστροφολογώ, ούτε και η πρώτη που αναρτώ χαζομάρες, για να θυμηθώ….. μμμ! όχι, δεν είναι η πρώτη φορα! Μήπως….. μπα! δεν μπορεί!! Λες;;; Μπα! Αποκλείεται!!!

Ενα ακόμη από τα πολλά ανεξήγητα πράγματα για τα οποία είτε δεν υπάρχει εξήγηση, είτε απλά δεν την γνωρίζουμε, είτε κάτι ανάμεσα στα τρία!


ΑΥΠΝΙΕΣ: Παρέα με τον Yann Tiersen

Οι βαθιές ανάσες δεν κάνουν πολύ δουλειά, κι αυτό το περίεργο βάρος στο στήθος δεν προσδιορίζεται με τους γνωστούς ιατρικούς όρους! Τα συναισθήματα που «βγάζει» αυτή η μελωδία είναι απερίγραπτα… τ’ αποζητώ μα δεν τ’ αντέχω!

The Piano – Amazing Short – Animation by Aidan Gibbons, Music by Yann Tiersen


ΑΥΠΝΙΕΣ: Η ημέρα της κρίσης

21 Μαϊου 2011 ή αλλιώς η ημέρα της κρίσης κατά τον Αμερικανό ιεροκύρηκα της βίβλου Harold Camping, αλλά ποιός πιστεύει τέτοιες χαζομάρες! Ας δούμε λιγάκι τί λένε τα άστρα για αυτήν την ημέρα: Ας με συγχωρέσουν τα υπόλοιπα ζώδια, αλλά η ανάλυση αφορά μόνο Παρθένους (στο ζώδιο). Ετσι, λοιπόν, εώς και την Κυριακή οι Παρθένοι έχουν πολλές προτάσεις σε συναισθηματικό επίπεδο, αφού ο -ανάδρομος- Ερμής βρίσκεται στο ζώδιο του Ταύρου. Πρέπει να θέσουν νέες βάσεις στις σχέσεις τους, να περιοριστούν στα επίπεδα των δυνατοτήτων τους και να μην ενδώσουν σε παράνομες σχέσεις όσο κι αν έχουν γοητευτεί από ένα νέο πρόσωπο.

– Ααααχ! Αν τα γνώριζες αυτά νωρίτερα, τώρα δεν θα….

– Πας καλά!!! Εχεις καταλάβει πού βρίσκεσαι;;;

– Συγνώμη…. πώς ήξερες τί θα πω, αφού δεν μ’άφησες να ολοκληρώσω!

– Τώρα είμαστε πάτσι!

…………………..



ΑΥΠΝΙΕΣ: Ή στραβός είν’ ο γυαλός…

…ή στραβά αρμενίζουμε! Παίζει και το ενδεχόμενο να συμβαίνουν και τα δύο, βέβαια, εδώ συμβαίνουν άλλα κι άλλα… Τελοσπάντων, δεν θα χαλαστώ τούτο το βράδυ της Παρασκευής, τόσα βράδυα έχει η εβδομάδα! Ή μάλλον… θα χαλαστώ, όμως αλλεοτρόπως και ιδιοτύπως (ακόμη κι αν δεν υπάρχουν οι λέξεις), με ένα άσμα και λίγο… δυόσμο!

Γρήγορα να γυρίzεις πίσω-Α.Απέργης

Υ.Γ. Αμα το τραγούδι λέει!…


ΑΥΠΝΙΕΣ: Αβάσταχτες

Πέντε λέξεις σε μία: Αχ!,  Άστα, Στάχτες,  Χτες και Αβάσταχτες! Καημός, παράπονο, καταστροφή, αναμνήσεις και πόνος! Είναι απίστευτο το τί μπορεί να εκφράσει κανείς με κάποιες λέξεις! Λέξεις που έχουν τόσο βάρος μέσα τους, όσο και το βάρος αυτού που τις κουβαλάει…

Υ.Γ. Για τους κακοπροαίρετους… δεν εννοώ σε κιλά!

Σημείωση (19/05): Οταν έγραφα το post ήμουν σίγουρος ότι μέσα στην λέξη υπάρχει «Αχ». Το πρωί της επομένης που ξύπνησα (δεν θυμάμαι τί έβλεπα στο όνειρό μου), το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: «Μα καλά! Το «Αχ», πού διάολο υπάρχει μέσα στην λέξη;;;;». Ο γιατρός έχει φύγει κι έτσι κανείς δεν μου είπε τί μπορεί να ήταν αυτό που έπαθα….



Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα