Monthly archives: Σεπτέμβριος, 2011

Staircase Robots in Stockholm

Staircase Robots in Stockholm

P.S. Full screen view is recommended.


ΑΥΠΝΙΕΣ: Χωρίς λόγια

 

Υ.Γ. «Κάθε μέρα» με «για χρόνια» γωνία. Σήμερα είναι του Κυριάκου του οσίου του αναχωρητού, μεγάλη η χάρη του, κι ό’τι είναι να ΄ρθει θε να ΄ρθει, μηδέ θα προσπεράσει…


ΑΥΠΝΙΕΣ: Θυμώνω

Θυμώνω λίγο ή πολύ. Θυμώνω συχνά και με πολλά. Θυμώνω ποικιλοτρόπως, συγκεκριμένα ή αόριστα. Καμιά φορά θυμώνω εκ των προτέρων αλλά και μετέπειτα, πλαγίως ή ευθέως. Θυμώνω για σημαντικά και για ασήμαντα. Θυμώνω την ημέρα ή το βράδυ. Θυμώνω με κρύο και με ζέστη. Θυμώνω με μένα και με τους άλλους, με όλα και με τίποτα. Με σένα όμως…


ΑΥΝΠΙΕΣ: Περί ανέμων κι αδυνάτων (it’s complicated)

Προσπαθώντας να ακολουθήσω τα ένστικτά μου, αποτυγχάνω παταγωδώς και συνεχομένως, ακόμη κι αν δεν υπάρχει η λέξη. Τα σύννεφα ομορφαίνουν το τοπίο, το οποίο με την σειρά του ομορφαίνει την πόλη, από κάτω προς τα πάνω. Από κάτω ή από πάνω, βέβαια, δεν έχει τόση σημασία, φτάνει να υπάρχει πάθος! Μέσα στις επόμενες ημέρες θα κάνω format στον ηλεκτρονικό μου υπολογιστή (λες κι έχω και μηχανικό) και δεν είναι ο μόνος που το χρειάζεται. Το χρειάζεται… κι ο άλλος μου ηλεκτρονικός υπολογιστής! (Μα πώς τα λέω έτσι!)

Mac users όλου του κόσμου ενωθείτε γιατί του χρόνου τα μερίδια θα αρχίσουν να πέφτουν. Το android με κωδικό όνομα honeycomb θα αντικατασταθεί από την έκδοση 4 ή κατι τέτοιο τελοσπάντων και θα φορεθεί σε οτιδήποτε περνάει ρεύμα από μέσα του. Επίσης, θα κυκλοφορήσουν (μου φαίνεται ότι κυκλοφορούν ήδη σε ορισμένες χώρες) παιχνίδια στην αγορά, τα οποία θα είναι ζωντανά, με ιστούς, αίμα, αναπνοή κι όλα τα σχετικά. Η πρόοδος δεν σταματιέται με τίποτα! (με τίποτα όμως)

Τα πάντα έχουν πάρει αναβολή, ελπίζω όχι επ’ αόριστον, και τα άστρα λένε ότι αυταπάτες μπερδεύουν τους στόχους και τις φιλοδοξίες μου κι ότι δεν πρέπει να αφήνω την απαισιοδοξία μου να χαλάει το κέφι των ανθρώπων που με αγαπάνε. Δύο «μου» κι ένα «με» σε μία πρόταση δεν μπορεί να είναι καλό, όμως έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά από καιρό τώρα. Οχι τώρα… από καιρό εννοώ! Τώρα όμως…. Τελοσπάντων! Πάντα μπέρδευα το τότε με το τώρα. Οχι μόνο τότε… και τώρα….

Υ.Γ. Αυτή η πόλη μου ανήκει! Τί κάνει; Μου ανήκει! Ποια; Αυτή η πόλη.

Δεν φοβάμαι να γράψω πάλι κάτω από υστερόγραφο επειδή δεν είμαι προληπτικός, κι όπως έλεγε κι ο Brad Osberg: «Προτού πηδήξω την κοπέλα μου πάνω στο καπό του αυτοκινήτου μου, πάντα βάζω μπροστά τη μηχανή για λίγα λεπτά για να το ζεστάνω… έτσι είμαι εγώ, νοιάζομαι!» Το ‘παμε και πριν, δύο «μου» κι ένα «εγώ» σε μία πρόταση…. δεν είναι καλό! Χμμμ… δεν είπαμε αυτό ακριβώς, αυτό εννοούσαμε όμως. Για κακή μου τύχη, βέβαια, δεν υπάρχουν ευκόλως εμνοούμενα, κι ευτυχώς που δεν μπέρδεψα το «ο» με το «ω». Με το «μν» είχα πάντοτε θέμα…

– Τς! Τς! Τς! Μα καλά!… Δεν ντρέπεσαι;;;

– Ντρέπομαι…


«Κάποτε όρκο δώσαμε» – Μιχάλης Τζουγανάκης

tzouganakis kapote orko dwsame telia ektelesh

0:21 Κάποτε όρκο δώσαμε μην δουν το χωρισμό μας
και αφήσαμε και πέρασε αγάπη μου, των εχθρών μας.
0:43 Ίσως δεν ήτανε γραφτό εγώ να ζω μαζί σου
όμως θα είμαι η ποιο γλυκιά στο κόσμο ανάμνηση σου.
1:14 Ώστε να ζεις όπου και αν πας θα είμαι η σκιά σου
θα προσπαθείς μα θα’ναι αργά να βγω από την καρδιά σου.
2:12 Χωρίς να το καλοσκεφτώ σε έβαλα στην καρδιά μου
μα επλήρωσα την ακριβά την περιέργεια μου.
2:47 Μπορώ να ζήσω νηστικός και άνυδρος να απομείνω
μα δίχως την αγαπή σου στο κόσμο ίντα θα γίνω.
3:07 Φανταστικά τον ουρανό δίχως αστέρι ούτε’να
μα δε φανταστικά πότε ζωή χωρίς εσένα.
3:35 Πηγές μακρυά και δε μπορεί η σκέψη να σε φτάσει
μα η θύμηση σου κάθε αργά μέσα στο νου κοιτάζει.
3:56 Λησμόνησε με εαν μπορείς και εγώ θα προσπαθήσω
με της αναμνήσεις της όμορφες όπως μπορώ θα ζήσω.
4:17 Λησμόνησε τα τα παλιά ξεχνά τα περασμένα
αφού άλλο δρόμο χάραξε η μοίρα στο καθένα.
5:22 Η κακομοίρα η μανά μου πάντα παράγγελνε μου
της μαυρομάτας το στενό μην το περνάς η-γιε μου.
5:45 Η μανά μου με ανάθρεψε χωρίς να με πληγώσει
όμως εσύ με σκότωσες που σου’χα αγάπη τόση.

Υ.Γ. «Το δις εξ αμαρτείν είναι πριν από το τρις εξ αμαρτείν.», admin


«Ederlezi» by Dikanda

https://youtube.com/devicesupport

Υ.Γ. Προετοιμαζόμουν για βροχή, αλλά βγήκε αέρας. Μόλις άρχισα να τον συνηθίζω, άρχισε να βρέχει!


«Μιλώ μιλώ» – Μιχάλης Τζουγανάκης

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΖΟΥΓΑΝΑΚΗΣ – ΜΙΛΩ ΣΟΥ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

Μιλώ σου με τα μάτια μου κι αυτό νομίζω φτάνει
να καταλάβεις η καρδιά μου σε ποια μεριά σε βάνει
Τον τόπο που ‘χω στην καρδιά μου για σένα φυλαμένο
είναι μπαξές που μήδε εγώ καμιά φορά δε μπαίνω
Φωτιά θα βάλω να καώ και ύστερα θέλω να ρθεις
την στάχτη με τα χέρια σου το σ αγαπώ να γράψεις
Την βλέπω και παραμιλώ μιλάει και τα χάνω
αχ δικιά μου νάτανε την προσευχή μου κάνω
Ω την παντέρμη τη βραδιά και πως θα την περάσω
που πάλι με τα μάτια μου μόνο θα σ’ αγκαλιάσω
Παράξενε μου έρωτα σεβντά μου πεισματάρη
να κάτεχα η αγάπη μας ήντα τροπή θα πάρει
Δεν σταματάω να σ αγαπώ φως μου κακό δεν κάνω
και όσο μ αρνείσαι θα πονάω για σένα παραπάνω
Κάθε βραδιά στο όνειρο μου σε περιμένω να ρθεις
μα σαν θα φύγεις από αυτό γίνεται εφιάλτης
Όπου και να πάει η σκέψη μου σε σένα καταλαγιάζει
αφού την γνώμη τσι καρδιάς ο χρόνος δεν αλλάζει
Ξάπλωνε κόρη του σεβντά τσι ώρες που θα σου λείπω
και εγώ θα γίνομαι όνειρο μες στο γλυκό σου ύπνο
Απόψε θα ρθω να γενώ κρυφά απ το όνειρο σου
για αυτό μωρό μου από νωρίς στον ύπνο παραδόσου
Απόψε θα ρθω να γενώ όπως και κάθε βράδυ
του ονείρου σου παρηγοριά και του κορμιού σου χάδι
Μια τιμωρία ο Θεός μεγάλη μου ‘χει δώσει
στο όνειρο να ‘μαστε μαζί κι όταν ξυπνούμε όχι
Ποτέ μου να μη σ’ έβλεπα πάλι θα σ’ αγαπούσα
γιατί μέσα στα όνειρά μου συχνά σε συναντούσα
Να μην αργείς να φαίνεσαι να πάψει να με νοιάζει
να έρθει η καρδιά μου στον τόπο τζη να μην αναστενάζει
Γίνου δεντρί κι εγώ πουλί στα φύλλα σου να λουφάσω
κι αρόλιθο στα χείλη σου να πιώ να ξεδιψάσω
Ήθελα να ‘μαι θάλασσα κι εσύ ποτάμι να ‘σαι
να έρχεσαι στην αγκάλη μου μωρό μου να κοιμάσαι
Αν ήσουνα ο ουρανός θα ήμουνα το φεγγάρι
και κάθε νύχτα αγάπη μου θα ήμασταν ζευγάρι
Πάντα θλιμένος περπατώ σαν το χλωμό φεγγάρι
απού με τον ήλιο δε μπορεί να γίνουνε ζευγάρι
Γνωρίζωτο φεγγάρι μου πως σου ‘χω γίνει βάρος
μα και να πω τον πόνο μου αλλού δεν έχω θάρρος
Περίμενάσε ωψ αργάς φεγγάρι μα δε βγήκες
κι αμοναχό στς μοναξιάς τον πόνο μου μ’αφήκες
Φεγγάρι τόσα μυστικά που σου ‘χω ειπωμένα
να μη σ’ ακούσω μια φορά να μολοήσεις ένα/να μαρτυρήσεις ένα
Μέσα σε γυάλινο κλουβί θα βάλω την καρδιά μου
να τη θωρείς να μην μπορείς να την πονάς κερά μου
Θα την αλλάξω την καρδιά μου αφού οι γιατροί μπορούνε
μα ίσως κι αυτή να σ’ αγαπά σαν την παλιά φοβούμαι
Θα την αλλάξω την καρδιά να βάλω μαύρο βράχο
για να μπορώ κι εγώ καρδιά σαν τη δικιά σου να ‘χω.

Υ.Γ. «Για τον κόσμο μπορεί να είσαι ένα άτομο, αλλά για ένα άτομο μπορεί να είσαι ο κόσμος όλος!», Ανώνυμος


«Summertime» by pARTyzant

"SUMMERTIME" guitar by pARTyzant

Σαν το καλοκαίρι δεν έχει, ασχέτως αποχής, με «ε» όμως γιατί άλλο η εποχή κι άλλο η αποχή. Καλή η μαυρίλα και η καταχνιά, αλλά το καλοκαίρι είναι αλλιώς σε όλα του. Ο ήλιος, η θάλασσα, τα βράδυα στην πόλη, η διάθεσ…. μα τί λέω! Ποιόν προσπαθώ να πείσω; Σαν την μαυρίλα δεν έχει! Όπως και το summertime από τον pARTyzant… που κανονικά θα έπρεπε να ακούγεται την νύχτα και μόνον τότε! Αλλά δεν μπορεί να τα έχει όλα κανείς στην ζωή, άσχετα αν εγώ το έχω καταφέρει. Και δεν εννοώ ότι τα έχω όλα, εννοώ ότι ακούγομαι μόνο την νύχτα, την ημέρα μιλάω σιγά…

Εχθές προσπάθησα να βάλω για συνθηματικό στο Hotmail την λέξη » πέος «. Η απάντηση που πήρα ήταν ότι δεν είναι αρκετά μεγάλο! Ποιό; Το συνθηματικό ή…..

Υ.Γ. Πάντως, παράδοξη η εκτέλεση του τραγουδιού για κάποιον που το όνομά του αρχίζει από «PARTY»!


ΑΥΝΠΙΕΣ: 125bpm

SADAHZINIA-Χιλια μπουκαλια κατα γης

Αν ταιριάξεις μια ωραία μελωδία με ένα γαμάτο beat, έχεις ένα υπέροχο Low bap. Μα όσα μπουκάλια κι αν σπάσεις, θα κόβεσαι κάθε φορά, και θα πονάει κάθε φορά και περισσότερο!

Υ.Γ. Παλιότερη ανάρτηση, η οποία δεν θα έπρεπε κανονικά να «χαθεί» –ναι, ακόμη κι εγώ καμμιά φορά ενδέχεται να κάνω λάθος. Αντε καλά, κάνω συχνά λάθη, αλλά τουλάχιστον τα παραδέχομαι και τα διορθώνω όποτε αυτό είναι δυνατόν. Επίσης, να σημειώσω ότι δεν γνωρίζω ακριβώς τα beats per minute του εν λόγω κομματιού, οπότε ο τίτλος είναι λιγάκι αυθαίρετος, αλλά δεν έχει καμμία σημασία. Δεν χρειάζεται πια να τα «ψειρίζουμε» όλα τόσο πολύ, γιατί συνήθως χάνουμε χρόνο κι ο χρόνος έχει μία και μοναδική ιδιότητα: περνάει! Μοναδική και τρομακτική την ίδια στιγμή. Κι όπως λέει και η φιλοσοφία του σκύλου, κατά τον John Jenkins, «αν δεν μπορείς να το γαμήσεις ή να το φας, τότε κατούρα το.»….(άσχετο).


Δεν μπορώ να καταλάβω…

https://youtube.com/devicesupport


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα