Μήνας: Οκτώβριος 2011

«Roads» – Portishead

Portishead – Roads –

Υ.Γ. «Αν δεν ξέρεις που θέλεις να πας, όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσεις θα σε βγάλει εκεί!»


ΑΥΠΝΙΕΣ: Μια του κλέφτη…

…δυο και τον επιάνουνε, με συνοπτικές διαδικασίες όμως! Αυτό το blog πρέπει να είναι «χτισμένο» πάνω σε ινδιάνικο τάφο, δεν μπορώ να δώσω άλλη εξήγηση. Οι κατάρες των ψυχών ακολουθούν και σαμποτάρουν όχι μόνο τα βήματα, αλλά και τις σκέψεις μου. Σκέψεις είπα;; Αναστολές εννοούσα. Η πανσέληνος του Οκτωβρίου δεν άφησε να πέσει τίποτα κάτω και τα άστρα παίζουν περίεργα παιχνίδια με σημαδεμένη τράπουλα, κάνοντας κάποια πράγματα να μοιάζουν με όνειρο, μα αλίμονο… δεν είναι. Θα είναι ένας μακρύς βαρύς χειμώνας, με τοπία στην ομίχλη, δρόμους που δεν οδηγούν πουθενά και μονοπάτια που κρύβουν επικίνδυνες παγίδες, στις οποίες ανυπομονώ να πέσω! Ανυπομονώ είπα;; Αυτό εννοούσα. Όσα φέρνει μια στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος κι αυτό είναι γνωστό, όμως πόσο πιο αλλόκοτα μπορούν να γίνουν κάποια πράγματα, @%##&*$#; «Πάρτο αλλιώς γιατί θα βρεις», μου λέει μια φωνή, ενώ μια άλλη φωνάζει κάτι -βρίζοντας- από το βάθος στην πρώτη. Αν οι φωνές γίνουν περισσότερες, να σου ξανατηλεφωνήσω γιατρέ; Γιατρέ;

– «Ο αριθμός που καλέσατε δεν είναι σωστός. Παρακαλούμε ελέγξτε…»


ΑΥΠΝΙΕΣ: say no more…

Όσο κι αν το ζορίζω, δεν καταφέρνω να αποσπάσω ούτε μια απλή πρόταση. Είναι καλό να ξέρεις πότε ολοκληρώνεται ένας κύκλος, κατανοώ -λοιπόν- και σταματώ να μουτζουρώνω τις φιλόξενες σελίδες αυτού του blog, που ποτέ του δεν ήταν αρκετό. Θα παραμείνει, βεβαίως-βεβαίως, ως καβάτζα-καβάτζα και θα περιπλανιέται στο ιντερνετικό σύμπαν, προσδοκώντας («-ώντας», είδες; Μαθαίνω.) να επανέλθει η έμπνευση στον ιδρυτή του. ||Ο admin θα πάρει τα βουνά κι εγώ θα κλειδώσω καλά όλες τις εικόνες που αιωρούνται στο άδειο μου κεφάλι, όλους τους ήχους, τις γεύσεις και τις μυρωδιές, θα ετοιμάσω ένα κέικ με λωτούς και τρούφα και δεν θ’αφήσω ούτε ένα κομμάτι χαραμισμένο(!!!). Μετά θα κάνω μια τελευταία βόλτα με την μηχανή του χρόνου και θα πάω στο πιο σκοτεινό μαγαζί του πιο στενού στενού της πόλης όπου θα πιω δυο σφηνάκια αψέντι, ένα για μένα, κι ένα για μένα… Μετά θα κάτσω σ’ένα παγκάκι δίπλα στο κανάλι και θα ταϊσω τα στόματα με λόγια για να’χουν να λένε. ||Οι πεταλούδες άρχισαν να δαγκώνουν και δεν ικανοποιούνται με τίποτα πλέον, ευτυχώς όμως ηρεμούν για λίγο με την πόση μικρών δόσεων ντούζικου από τα όρη του Τυρνάβου, και μόνον –οποιαδήποτε άλλη μίξη είναι μη αποτελεσματική και οποιαδήποτε άλλη λέξη είναι περιττή, τώρα που τόσα συναισθήματα έμειναν ορφανά και… αναρωτιέμαι…! Πόσο σίγουρος είμαι ότι διαβάζοντάς τα όλα αυτά μετά από καιρό θα καταλαβαίνω τί εννούσα όταν τα έγραφα; Και απαντώ: πιθανότατα δεν θα καταλαβαίνω, αλλά μήπως τώρα καταλαβαίνω; Και ξανα-απαντώ: καταλαβαίνω, αλλά… δεν θέλω να καταλαβαίνω! Κι αφού ικανοποιήθηκα από την απάντηση, βάζω τελεία εδώ (όχι ακριβώς εδώ!) και 3 «Χ» στα αριστερά κι έτοιμο το post το στερνό. ||Τα άστρα, σύμβουλος καλός καθ’ όλην την διάρκειαν της συγγραφής των ακατανόητων αναρτήσεων, σκανδαλωδώς συνοδευόμενων από ασεβές ως επί τω πλείστον φωτογραφικό υλικό, κάνουν λάθος! Τα κάστρα, από την μια μεριά, έχουν γκρεμιστεί και δεν ξαναχτίζονται. Από τη άλλη, βέβαια, κάτι μπορεί να γίνει, αλλά θα πάρει χρόνο. Χρόνο, από την μια μεριά, έχω. Από την άλλη μεριά όμως…. Πώς; Α, τελείωσε ο χρόνος μας; Καλά, την άλλη εβδομάδα πάλι, την ίδια ώρα, ναι; Ναι, ναι, μην ανησυχείς θα πληρώσω φεύγοντας. Πώς; Μπα! δεν νομίζω ν’αντέξω, θα ξαναγράψω, ίσως όχι άμεσα, αλλά κάποια στιγμή στο μέλλον θα ξαναγράψω. Χα!χα!χα! Ναι, ακριβώς! Αυτό είναι απειλή! Χα!χα!χα! Μα τί χιούμορ που έχεις γιατρέ! Λοιπόν, θα τα πούμε… Α! να σε ρωτήσω και κάτι… Τί ακριβώς εννοείς όταν λες πως η θεραπεία δεν αποδίδει;;;;


«Long time» – Cake

Cake – Long Time (Official Video) 2011

It’s been a long time Since I’ve seen your smiling face It’s been a long time Since I’ve seen a su-uh-uh-uh-uh-uh-unny day
It’s been a long time Since you wore your pillbox hat It’s been a long time Since we drove your Po-o-o-o-o-o-ontiac
It’s been a long time Since you gave me bu-uh-uh-uh-uh-oo-uh-uh-uh-oo-uh-oo-uh-uh-utterflies It’s been a long time Since I seen it bu-uh-uh-uh-uh-oo-uh-uh-uh-oo-uh-oo-urning in your eyes But I don’t mind (I don’t mind) No I don’t (I don’t mind) No I don’t (I don’t mind) When I’ve got you next to me
It’s been a long time Since we tripped into this ditch It’s been a long time Since we drank the a-ah-ah-ah-ah-ah-arsenic
It’s been a long time Since we’ve been insi-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-ide of this tomb It’s been a long time Since you wore your eh-e-eh-e-eh-e-eh-e-eh-e-expensive French perfume But I don’t mind (I don’t mind) No I don’t (I don’t mind) No I don’t (I don’t mind) When I’ve got you next to me
It’s been a long time Since I’ve seen your smiling face It’s been a long time Since I’ve seen a su-uh-uh-uh-uh-uh-unny day


«Στιγμές» – Νίκος Παπάζογλου

NIKOS PAPAZOGLOU – STIGMES

Υ.Γ. «Θα ‘πρεπε να ‘χες πεθάνει όταν σε σκότωσα.», John Le Carré

 


ΑΥΠΝΙΕΣ: Ουδέν μονιμότερον του παντοτινού

OUR LIVES ARE DEFINED BY MOMENTS, ESPECIALLY THE ONES WE NEVER SEE COMING…



«She’s not there» – Mason Proper (Zombies cover)

Mason Proper – She's Not There (Zombies cover)

Well no one told me about her the way she lied
Well no one told me about her how many people cried
But it’s too late to say you’re sorry
How would I know why should I care
Please don’t bother tryin’ to find her
She’s not there


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα