Μήνας: Νοέμβριος 2011

to beard or not to beard?

TSIFTETELI DUBSTEP – TSALIGOPOULOU – MIN PERIMENIS

Πάνω που έλεγα ότι ξέρω τα πάντα, διαπίστωσα ότι για 1.705.278στή φορά έκανα λάθος! Κι όταν λέω «τα πάντα», δεν εννοώ τα αρκουδάκια, αλλά τα άλλα. Και λέγοντας άλλα, δεν εννοώ ότι τώρα είναι διαφορετικά, τα ίδια είναι. Είναι, δηλαδή, τρόπος του λέγειν,  λέγειν το οποίο δεν είχα ποτέ, κι αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Καινούργιο είναι το μούσι μου, το οποίο δεν ξέρω αν θέλω να το ξυρίσω ή όχι. Δηλαδή… ξέρω τί θέλω, όπως ξέρω και τί τελικά θα κάνω, όμως να…… είναι που θα ‘θελα αυτά τα δύο να ταιριάζουν!

Υ.Γ. Τέτοιου είδους posts ώ σαν το παραπάνω, από τα μυριάδες που βρίσκονται εγκαταλλελημένα στα έγκατα του blog, μου θυμίζουν πόσο καλά κάνω και δεν τα δημοσιοποιώ και πόσο καλά… είμαι τώρα!


«Silencio» – Buena Vista Social Club

https://youtube.com/devicesupport

 «Το καλύτερο ταξίδι είναι αυτό που δεν έχουμε κάνει ακόμα!»


ΑΥΠΝΙΕΣ: Ψυχικό;

Στο κέντρο πάω γαμώ τον μπελά μου ή εναλλακτικά στην κορυφή ενός βουνού που δεν θα ακούγεται ούτε η ησυχία! Δεν μπορώ άλλους θορύβους, αρκούμαι σε εκλεπτισμένες γεύσεις και αρώματα, είμαι μετρίου αναστήματος, με θεληματικό πιρούνι και μ’αρέσει το ψητό κυδώνι με κανέλλα. Πώς; Βολεύει; Τέλεια!

 


ΑΥΠΝΙΕΣ: 1′

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς κελσίου και μόλις έρθει στην σωστή θερμοκρασία τον σβήνουμε κι αφήνουμε να κρυώσει. Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικαδία άλλες δύο φορές, με μεγαλύτερη θερμοκρασία χωρίς να βάλουμε ποτέ μέσα το φαγητό. Είναι λίγο μπερδεμένο και δεν ακούγεται καθόλου λογικό, κι αν είχα ένα λεπτάκι στην διάθεσή μου, θα μπορούσα ίσως να το εξηγήσω καλύτερα, όμως δεν έχω… το ξόδεψα!

Υ.Γ. Φέρνω εξάρες και χάνω!


Scary or not, you can’t hide!


Life on Wheels – Jody McIntyre

Το βίντεο που σόκαρε τη Βρετανία

http://jodymcintyre.wordpress.com/


«Αν ακούς» – Χρήστος Θηβαίος

Αν ακούς – Χρήστος Θηβαίος (στίχοι)

Τσιγγάνα ρίξε τα χαρτιά και πες μου έστω ένα ψέμα, δεν το μπορώ να μην μιλάς, δεν την αντέχω την σιωπή σου…


«Μια στιγμή μοναξιάς» – Apanemic

Apanemic – Mia Stigmi Monaksias

Επιβλητική μα και «ταξιδιάρικη» μουσική που γαργαλάει την υπόφυση στο φτωχό, μικρό μυαλό μου και διεγείρει ανεξέλεγκτα όλες τις «κακές» ορμόνες, με την καλή έννοια πάντα. Θα την προτιμούσα χωρίς τους στίχους (την μουσική εννοώ, όχι την ορμόνη), μα λένε πως δεν μπορεί να τα έχει κανείς όλα, αν και προσωπικά διαφωνώ. Απάνεμες στιγμές… μοναξιάς, λοιπόν, από τους Apanemic και υπομονή… ζωή είναι, θα περάσει!


ΑΥΠΝΙΕΣ: Έχω φτερά…

– …θέλεις να πετάξεις μαζί μου;

– Μα είναι κομμένα, χαζέ, δεν το βλέπεις;

– Το βλέπω, όμως άλλο πράγμα σε ρώτησα…

– ……


[ΑΥΠΝΙΕΣ]: Σαν τους μπαρμπάδες!

Τ’ ακούς γιατρέ; Σαν τους μπαρμπάδες!!! Αλλά βέβαια… όταν ακούς την μαντουβάλα και ρουφάς τον καφέ κάνοντας ήχους, λογικό είναι να σου βγει το όνομα και ν’αρχίσει το δούλεμα! Δεν βαριέσαι, όμως, αυτά συνηθίζονται, μαθαίνεις να ζεις μ’αυτά. Το blog έχει πάρει την κατηφόρα, και δεν έχει σκοπό να κόψει φόρα, ούτε να σταματήσει, γιατί έτσι είναι φτιαγμένο, από πολύ σκληρά υλικά , δεν «μασάει» στις απειλές και δεν εκβιάζεται εξ ορισμού και εκ πεποιθήσεως. Ας προφυλαχθούν οι άλλοι, οι δειλοί, εγώ δεν πάω από τον ίδιο δρόμο, χαράζω τα δικά μου αδιέξοδα. Εδώ το ευρώ, εκεί το ευρώ, όπου κι αν κρυφτείς θα έρθω να σε βρω!  Άλλωστε, όπως λέει κι ο Buzz Lightyear: «Δεν είναι πτώση αυτό, είναι πτήση με στυλ!». Μπράβο Buzz, τα είπες μια χαρά!



Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα