Monthly archives: Νοέμβριος, 2013

Last post #2013

Ήρθε νωρίς το τέλος του χρόνου φέτος, μαζί με τα εγκαίνια του Jim(my). Όσα φεγγάρια κι αν γεμίσουν, το φως θα παραμένει το ίδιο! Ο Ερμής θα είναι πάντοτε ανάδρομος κι ο στίχος απαράλαxxxτος. Η σούπα έδεσε με όλα τα υλικά κι άφησε μια επίγευση πικρή, αλμυρή και γλυκιά! Τα πάντα όλα! Παραδίδω το λοιπόν και το θα δούμε κι αναμένω το τέλος του κόσμου, σε limited edition, όπως αρμόζει στην περίσταση. Τίποτα δεν είναι τυχαίο κι όλα είναι…

Τσιγγάνα ρίξε τα χαρτιά και πες μου τα μελλούμενα, ρίξε το λάδι στην φωτιά και σβήσ’ τα προηγούμενα!

Οι πεταλούδες άρχισαν να δαγκώνουν, αλλά με τις κατάλληλες ποσότητες αλκοόλης θα βαλσαμωθούν και θα ηρεμήσουν. Αρχέγονες πρακτικές… δεν ανακαλύπτουμε κάτι εδώ και δεν κινείται και τίποτα -γενικώς- εδώ, οπότε και το blog θα ακολουθήσει την ροή των πραγμάτων με τις ρακές να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο και το πάνω χέρι.

Η ψυχοθεραπεία θα τελειώσει όπως ξεκίνησε, ολούθεν και κατ’εξακολούθησην, παράπτωμα το οποίο σπάνια συγχωρείται, αλλά δεν γαμιέται! Μια ψυχή που έχει πουληθεί, ας ξαναπουληθεί… τόσο όσο! Στο πόδι κι αυτήν τη φορά τα γραφούμενα, χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς διορθώσεις, χωρίς αναθεωρήσεις, χωρίς επικείμενα συμβάντα, χωρίς sport Billy και χωρίς κακιά Βάντα, με τον χρόνο όμως να πιέζει όπως πάντα.

Ο γιατρός μου λέει ότι πρέπει να προσπαθώ συνεχώς μέχρι να γίνω καλύτερος, λες και θα γίνει ποτέ αυτό! Έτσι! Αισιοδοξία πάνω απ’όλα και… αγάπη!

Δεηθώμεν!

Αυτή η πόλη μου ανήκει! Τί κάνει; Μου ανήκει. Ποιά; Αυτή η πόλη. Μπράβο τ’αγόρι μ’, τα είπες και τα έπραξες μια χαρά!

Και του χρόνου

Υ.Γ. Φίλε Πέτρο… το κομμάτι -στο ‘χω ξαναπεί- τα σπάει!  Έτσι απλά, λιτά κι απέριτα! 

 


Johnny Cash Hurt

I hurt myself today
To see if I still feel
I focus on the pain
The only thing that’s real


Madrugada – Only when you're gone

 


Κρέμα-σοκολάτα

Moby – Wait For Me

Do you wonna play again? Of course you don’t!

H αλήθεια βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα πάντοτε(9)ς και γράφεται το ίδιο! Στα άκρα, τα ψέμματα rest in peace και σιγοντάρουν την αποτυχία ή και την επιτυχία ενίοτε. Ψάxxxνοντας απεγνωσμένα το καλό χαρτί έκαψα την τράπουλα ολάκερη, χωρίς κερί, χωρίς λιβάνι, χωρίς δεύτερη σκέψη!

don't look backΚάθε φορά το ίδιο πρά(γ)μα! Κάθε που γεμίζει αυτό, αδειάζω εγώ. Τ’αποτελέσματα της εβδομάδος ή εβδομάδας δεν μαζεύονται με τίποτα! Ο Moby έχει την τιμητική του αυτές τις μέρες, αλλά και τις νύχτες. Κι είναι μέρες περίεργες… όπως κι οι νύχτες. Μη το ένα, μή το άλλο, το μικρό και το μεγάλο, ασυναρτησίες εδώ, ασυναρτησίες εκεί, υπεκφυγές, φυγές, σημεία στίξης, σημεία και τέρατα, σαχλαμάρες, άρες μάρες κουκουνάρες και κουρούνες βουβές με αναστολές, υποστολές και… ίσως θα πρέπει να το πάρω απόφαση πως θα πρέπει να σταματήσω να ζωγραφίζω με το φως νυχτιατικάτικα.


Ένα τραγούδι, πολλές χρήσεις…

ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ – ΝΤΟΥ ΓΙΟΥ ΛΟΒ ΜΙ [Official Video HD]

…α[πό τον απίστευτο Μιθριμύδι! «Ελα shut the fuck up, ξΈρεις πως σε θέΛω, κιας έχω μία τάση να τα κάνω όλα μπΟΥρδέλο. Δεν έχω και το όμνι να γυρνώ στον χρόνο πίσω και δεν αλλάζει τίπ]οτα το να με χαστουκΊσω.»

υ.Γ. Αυτό το όμνι… μιλάμε για μεγάλο κόλλημα! Καινα’ταντομόνο!@


Αλκίνοος Ιωαννίδης – Παράκληση

 


Madrugada~Sail Away

Χωρίς τίτλο, χωρίς αντίκρυσμα, χωρίς λόγια…


(N)everloving

 

«Τις καλύτερες βουτιές τι έκανα σε άγνωστα κι επικίνδυνα νερά.», Jim Eyl


MADRUGADA – Honey bee

Madrugada – Honey Bee

Ωραίο κομμάτι… δεν λέω! Όμως ασύνδετο. Τα συνδεδεμένα θα τ’ακούσω σήμερις. Ολούθεν κι εξ απήνης… κι ας μην βγαίνει νόημα. Για μένα βγαίνει κι αυτό αρκεί. Κι αν δεν αρκεί, θ’αρκέσει. Κι αν δεν αρκέσει να πάει να γαμ…

Υ.Γ. Τ’αστέρια δεν μου μιλάνε απόψε, θα πάω στα τυφλά!


Insert coin

Δεν ήταν εύκολη η επιλογή της μουσικής γι’ αυτό το post, όμως καμμιά επιλογή δεν είναι εύκολη, έτσι κι αλλιώς. Με ξεπέρασε και με «ξέρασε» τούτη τη φορά το blog. Βαρέθηκε και κουράστηκε να βλέπει την φάτσα μου να γράφει, να σβήνει, να γράφει, να σβήνει… σιχάθηκε τις βλακείες. Και δεν έχει άδικο…

Λίγος, λοιπόν, και λίγα λέω. Μίν(ν)ι… σαν την αρραβωνιαστικιά του Μίκυ, που το έχει αστεφάνωτο το ποντίκι εδώ και 85 χρόνια! Μια ολόκληρη ζωή σε χαρτί, χωρίς πνοή, χωρίς ζωή, «με ποθείς και μ’απωθείς, μωρό μου με τον τρόπο σου, δεν μπορείς και απορείς, χαμένος πάει ο κόπος σου», που λέει κι ο Βενιζέλος… ο Δημήτρης εννοώ.

–06.10.13—-djG–


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα