Monthly archives: Οκτώβριος, 2014

Αχ, βαχ, ο Σεβάχ!

 


Όμορφη πόλη

 


Ξεν|έρωτα|βράδια

Τρίτη σαν Κυριακή, περιμένοντας μια διαφορετική Δευτέρα, παίζοντας με τις λέξεις, με τα νεύρα, με τις μουσικές, την βροχή και την υπομονή. Άγνωστο Χ και βράζω στο ζουμί μου, που κοντεύει να σωθεί κι αυτό. Αυτό το post μαγειρεύεται μέρες, μήνες, χρόνια κι είναι έτοιμο πια. Εγώ πάλι… όχι!

Υ.Γ. «Παράλληλοι οι κόσμοι μας και πώς να σε βρω; Σε μιαν αγκαλιά δεν χωράνε δυο…»


//:betrayal(l)?

Μια εδώ και μια εκεί, εκκρεμές τεσσάρων ημερών που χάνει κι από λίγο κάθε ώρα.


«Έχω μια σκέψη…»


Τση μαυρομάτας το στενό…

[…………………………………..]  Όπως και το αλάτι με την ντομάτα, έτσι και για όσους τα ‘καναν σαλάτα. Σαλάτα είπα; Μαντάρα εννοούσα, με την καλή την έννοια και για όσο υπάρχουν αντοχές. Με λίγα λόγια, θα κάνει ‘καιρό’ αυτήν την εβδομάδα, καθώς και τις υπόλοιπες που έπονται, οπότε ας προσέχουν οι θαλασσινοί κι ας έχουν το νού τους οι στεριανοί, γιατί η πανσέληνος καραδοκεί κι ίσως ν’αρχίσει να ξημερώνει στην ώρα του επιτέλους. [………………………………..]  Άλλωστε ήταν γνωστό εκ των προτέρων κι όπως λέει κι ο γιατρός: «Αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει, δεν πάει άλλο!».

Από την άλλη μεριά, τα τείχη σηκώνονται ψηλότερα από ποτέ(ς) κι ας μην υπάρχει πλέον τίποτα που να φοβίζει από την αντίπερα όχθη. Οι υποσχέσεις έχουν αθετηθεί ήδη κι οι επαφές (ε)γίναν ανέπαφες, σαν τις συναλλαγές, κι ας έχουν μείνει τόσες ερωτήσεις αναπάντητες, όσες κι απαντήσεις ανερώτητες. Ο χρόνος πιέζει συνεχώς κι αν υπήρχε θα πίεζε ακόμη περισσότερο. [……………………………..] Η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης κι όσοι δεν μαθαίνουν είναι καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουν, μεταξύ των άλλων και τα λάθη τους. Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν αγάπησαν
Αλίμονο, αλίμονο, αλίμονο
Αλίμονο σ’ αυτούς που δε δακρύσανε, ζωή
Την ομορφιά σου δε γνωρίσανε ζωή
Την ομορφιά σου δε γνωρίσανε

 

Υ.Γ.1 Δεν θα μπορούσε να λείπει το υστερόγραφο, όπως δεν λείπει κι ο Μάρτης από την Σαρακοστή. Ο Μάρτης… έρωτας σαν μήνας Μάρτης, χιλιοτραγουδισμένο, χιλιολατρεμένο, μα μέχρι εδώ. Κι όταν λέω εδώ, εννοώ εις τους αιώνας των αιώνων…. εδώ!

Υ.Γ.2 Για κάποιον λόγο μια φωνούλα μου λέει πως πρέπει να σταματήσω, μα μια άλλη έρχεται και την κάνει πέντε παρα δυο, τρία δηλαδή.

Υ.Γ.3 [fastforward] Έχει πάει 8 του Οκτώβρη και χαμπάρι δεν το πήρα. Ο χρόνος περνάει σαν νερό και παρασέρνει τα πάντα στο διάβα του. Τα πάντα όμως…

Υ.Γ.4 Η επικοινωνία είναι γένους θηλυκού, γι’αυτό κανείς δεν μπορεί να συνεννοηθεί και να βγάλει μια(ν) άκρη.

Υ.Γ.5 Τους υστερογράφους πολλοί εμίσησαν… τα υστερόγραφα ουδείς!

Υ.Γ.6 Χωρίς να το πολυσκεφτώ, που λέει και το τραγούδι, τρεις (3) ολόκληρες παράγραφοι κι ένα (1) ολόκληρο υστερόγραφο «κόπηκαν» στην λογοκρισία! Πρώτη και τελευταία φορά….

Υ.Γ.7 [………………………….]


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα