Μήνας: Νοέμβριος 2015

wicked!

 

«Μη μου μιλάς για περασμένα καλοκαίρια, μη μου μιλάς για τ’αστέρια. Απόψε θέλω μονάχα να’σαι εδώ. Αύριο φεύγω και δεν θα ξαναρθώ…», Jim Eyl

 

Υ.Γ. Ακόμα ξοδεύω τον χρόνο μετρώντας τον γιατρέ!


Neroche – And then she was gone


Nymphalidae

Εδώ που είμαι ήμουνα κι εκεί που ήμουν θα ‘μαι. Τζιζ κείκ λεπιδόπτερων, λογοτεχνικά, με κάθε σημείο στίξης στη θέση του. Τα πάντα στη θέση τους. Με νέα σελήνη ή/και με παλιά, η ζυγαριά θα ισορροπήσει. Πάντα ισορροπεί.

Υ.Γ. Αγράμματος… και λίγο είναι. Εις ανώτερα και εις το επανιδείν.


Dan Auerbach – Whispered Words

Θα προσποιηθώ πως εγώ διάλεξα αυτό το τραγούδι και το τοποθέτησα μέσα σε τούτη την ανάρτηση και πως δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Θα προσποιηθώ πως δεν υπήρξε ένα μικρό κενό στον χωροχρόνο από την μια στιγμή στην άλλη και θα πάω παρακάτω. Επειδή όμως παρακάτω δεν μπορώ να πάω γιατί θα πέσω στο κενό, θα προσποιηθώ πως συνεχίζω να γράφω.

 

 


never ending story

Τα λόγια ξεκάθαρα, σταράτα και ξαναειπωμένα. Στο τρίτο συναντιόμαστε σα να μην συμβαίνει τίποτα. Όλα καλά, κι ας υπάρχουν ακόμη σκιές κι απόνερα σε πράγματα που γίνονται μα δε λέγονται και σε πράγματα που λέγονται μα δε γίνονται. Ο χρόνος κυλάει συγκρατημένα, κι ο φόβος διαχέεται και κυριαρχεί…


inferior emotions: to hell with today

Λιγότερα «τί κάνεις;» με στρωμένες τις σκέψεις -όσο ο έλεγχος βρίσκεται στα πράσινα- βαυκαλίζοντας την ηρεμία μου. Μια από δω και μια από κει, αποκύημα της φαντασίας μιας ζωής σε μια σανίδα πάνω στο κύμα και μετά… βουτιά στο βυθό μέχρις ότου να τελειώσει ο άερας και γίνουν ανάγκη οι ανάσες.

 


comeback

Long time no see, no touch, no feel, no no no… no more!

P.S. Welcome back…


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα