Monthly archives: Ιούλιος, 2016

Χίλια τσιμπήματα


Nym – Dry sun

I know dry leaps, dry eyes, dry martini, dry burn, dry ice, dry clean, dry out, but… dry sun?


Where are we now?

From Dr House to David Bowie, τα ερωτήματα είναι αμέτρητα κι ανελέητα, καθώς κι αναπάντητα. Η βασική αρχή του «λιγότερου δυνατόν κακού» είναι διάχυτη στον αέρα από την πολιτική μέχρι(ς)… παντού! Διπλωματία, διαχείριση κρίσεων, hide & seek εντός εκτός κι επί τα αυτά, ένθεν κι ένθεν κι εκ των προτέρων! Όλη η γνώση του κόσμου μαζεμένη δεν πιάνει μία μπροστά στο intuition που λένε κι οι Άγγλοι. Μισά αγγλικά, μισά λόγια, όλο ταξιδεύω κι όλο εδώ είμαι…


blue monday (with unconventional instruments)

How does it feel to treat me like you do//When you’ve laid your hands upon me//And told me who you are


Skunk Anansie


2nd best

Χαλάνε οι μέρες, κι οι νύχτες πιο πολύ, παρέα με σπασμένα ρολόγια και μελλοντικές αναμνήσεις. Οι εκτελέσεις του Μάκη δίνουν και παίρνουν κι αναρωτιέμαι τί προσπαθώ να στριμώξω και πού. Τίποτα και πουθενά είναι η απάντηση και βρίσκομαι ακόμη στην αρχή. «Πάρτο αλλιώς», επιμένει η τσιγγάνα κι αυτά τα ρημάδια τα άρθρα εξακολουθούν να φυτρώνουν εκεί που δεν τα σπ(έ)ρνω. Enough is enough… είμαι αρκετά μικρός για τέτοιες μαλακίες, έχει μπει το νέο φεγγάρι κι εγώ είμαι ακόμη στην πανσέληνο! Θα ζαλίσω αυτό το blog και θα ξανακάνει (προς-ορεινά) στροφή 360μοιρών, με μοναδικές παραφωνίες τα μελλούμενα και τα εξόχως απαιτούμενα. Αλλάζουν οι μοίρες, αλλάζουν τα χρώματα, τ’αρώματα και καλώς εχόντων των πρα(γ)μάτων και… τα προσδοκώμενα! Πόσες φορές να κάνεις reset τ’ όνειρο;

Υ.Γ. «Μη μου μιλάς για περασμένα καλοκαίρια, μη μου μιλάς για τ’αστέρια, απόψε θέλω μόνο να’σαι εδώ, αύριο φεύγω κι ίσως να μην ξαναρθώ.», Α.Μ.

Υ.Γ.2 Say no more

 


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα