Μήνας: Δεκέμβριος 2017

M

«M”, όπως μη χειρότερα, όπως μη μου τους κύκλους τάρατε, όπως μηδέ προ του τέλος μακάριζε, όπως να’ναι κι ό’τι να’ναι… ο κόσμος είναι φτιαγμένος από πολύ απλά υλικά εντέλει, μα κι εξ αρχής, που -ως γνωστόν- είναι και το μισό του παντός κι όχι μόνο του επι-στητού!

Με λίγα λόγια, δίνεις κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν’αρχι(ν)ήσει κι όταν άνοιξη μυρίσει…

Με πολλά λόγια, που είναι φτώχεια, τότε λατέρνα και φιλότιμο, γιατί… σαν τα μαθηματικά και την ακρίβειά τους… δεν έχει! Σαν τα φιλολογικά και την μαγκιά τους… επίσης κι αν δεν έχει!

Last but not (in) list… όλα τα’χει η Μαριορή, ο μπαξές κι ο Κλαουδάτος.

Αχ! Βαχ! Μπρέχτ, Μπετόβεν και Μπάχ!

Bang, bang… φτου και βγαίνω!

 

 

 


Τα σελ(ή)νια μονά και διπλά…

Τριγυρνάω σε νησί με άγρια νερά, άγριες διαθέσεις και συναντώ συνεχώς τους ίδιους ανθρώπους να τρώνε χωνάκι παγωτό, πάνω σ’ αυτοσχέδια καθίσματα με «προκάτ” εκφράσεις και ξυπνάω μόνο όταν ο παράτολμος μοτοσυκλετιστής γλιστράει στα χιόνια στις πλαγιές του βουνού προσπαθώντας ν’ αποφύγει το οδόστρωμα και την διέλευση από τα τούνελ… στο βουνό… του νησιού… με τα απρόσιτα, αβαθή κι άγρια νερά…χειμώνα καιρό μες το κατακαλόκαιρο…. του νησιού… που παντού ψήνουν σουβλάκια, αλλά όλοι τρώνε μόνο παγωτό… και κανείς δεν κολυμπάει… στο νησί….

 

Υ.Γ. Μεγάλη σελήνη… μεγάλη πίκρα, μικρή σελήνη… μεγάλη πίκρα!


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα