Λιγότερα «τί κάνεις;” με στρωμένες τις σκέψεις -όσο ο έλεγχος βρίσκεται στα πράσινα- βαυκαλίζοντας την ηρεμία μου. Μια από δω και μια από κει, αποκύημα της φαντασίας μιας ζωής σε μια σανίδα πάνω στο κύμα και μετά… βουτιά στο βυθό μέχρις ότου να τελειώσει ο άερας και γίνουν ανάγκη οι ανάσες.