Μια ματιά στα κλεφτά, μια απόγνωση κρυφά, μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Τέσσερις μιες κι αυπνίες κλειστοφοβικές για πολλούς λόγους, μα δεν παραδέχομαι κανέναν τους. Μπάσταξ της ευτυχίας και βλαξ as usual. Όπως έλεγαν και τα ραδιόφωνα όλο το πρωϊ, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις πότε ν’αποχωρείς.

Υ.Γ. Τσιγγάνα ρίξε τα χαρτιά και κάνε μου σινιάλο…