Η βροχή σταμάτησε και μετράω ακόμη ανακατωσούρες και σκοτούρες εκ των ουκ άνευ κι επί παντώς επι-στητού… να τα λέμε κι αυτά! Ότι αρχινάει(!!!) λάθος δεν τελειώνει σωστά κι αυτό δεν λέω να το εμπεδώσω, λέω όμως -αντ’αυτού- να εμπαίξω λίγο ακόμη τα +αισθήματά μου μέχρι(ς) να χ(ρ)ίσουν ειδικής ιατρικής φροντίδας μα και περίθαλψης συν+άμα. Ο γιατρός ενεφανίσθει άξαφνα κι επέφερε την πληρότητα με απίστευτη δεινότητα, διακριτικότητα και πάσα ειλικρίνεια, θέτοντας τον πήχη ψηλότερα και τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του… όχι του γιατρού τον πάγκο… του κατεργάρη…

 Υ.Γ. Να τα λέμε κι αυτά, να τα λέμε και τ’ άλλα… να τα λέμε όλα!