supermoon: και μη χειρότερα

Τα καλύτερα έπονται, όπως το έπος, αμ έπος αμ έργον κι α(ο)μ, από τον άτλα σπόνδυλο μέχρι τον θεό, εώς εκεί που δεν φτάνει ο νους εννοώ, όχι τον αληθινό θεό, αυτόν που δεν υπάρχει. Μόνο εμείς υπάρχουμε μωρό μου κι αυτό συμβαίνει κάτω από προϋποθέσεις, όχι απλές υποθέσεις. Προϋπάρχουσες, ιδιάζουσες και εις τους αιώνες των αιώνων αμήν υποθέσεις!  Οι συνειρμοί διαδέχονται ο ένας τον άλλον… αυτόν… ξέρεις… τον θεό, αλλά όχι τον αληθινό, τον επίγειο θεό… αυτόν που σ’είχε, σ’έχει και θα σ’έχει, αυτόν που έχει τον έλεγχο των πιο κρυφών κυττάρων σου, του οργασμού, της πείνας σου, της μάρκας των τσιγάρων σου, κατά το άσμα… κατά προσέγγιση και κατά τας γραφάς. Απλά πρά(γ)ματα, σαν τα απλά ρήματα. Έχω, δίνω, παίρνει(ς), βλέπω, σκέφτομαι, υπάρχω, υπάρχεις, υπάρχει και ούτω καθ’εξής… ξέρεις εσύ… σαν αυτόν που είναι πάνω απ’όλους κι όλα… σαν τον θεό… που δεν υπάρχει. Στο matrix της αλήθειας μόνο το ψέμμα είναι καθαρό κι αγνό, απόλυτο και σίγουρο… σαν τον θεό, που… ας μην επαναλαμβάνομαι… δεν υπάρχει!

P.S. dj ENEX, καλύτερος από τους υπόλοιπους…


supermoon: o Καπετάν-Γιώργης

Featured Video Play Icon

«…σκίζει τα νερά αγέρωχος ταξιδεύοντας με τον αέρα σύμμαχο. Κατέχει καλά το παιχνίδι και παίζει τα πιο σίγουρα πιόνια του κάνοντας καίριες κινήσεις. Είναι αδύνατον να χάσει όταν ο αντίπαλος έχει από καιρό παραδωθεί!», Jim Eyl

Τα σκαμπανεβάσματα δίνουν και παίρνουν, κυρίως δίνουν δηλαδή κι ενίοτε τον παίρνουν! Πολύς θυμός! Πολύς θυμός χωρίς λόγο… τα πρά(γ)ματα είναι πάντοτε τόσο απλά! Πόσο; Τόσο. Ποιά; Τα πρά(γ)ματα. Τί είναι; Απλά! Μπράβο τ’αγόρι μ’, καλά τα λες, όμως από την θεωρία μέχρι την πράξη μια καταστροφή δρόμος. Ανάκατα όλα σήμερις, δεν βγάζω άκρη πια. Λίγο βαρέθηκα, λίγο κουράστηκα, λίγο είναι κρίμα… το κρίμα στο λαιμό μου, αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη! Άνω κάτω και το μέλλον, αφού το προλαβαίνω, αφού το ζορίζω, αφού το γνωρίζω εκ των προτέρων. Κορόιδο πιάνομαι…


supermoon: πίσσα & πούπουλα

Πανσέληνος, ακριβώς στην ώρα της, η μεγαλύτερη της χρονιάς και βάλε. Εππηρεάζονται  ανορθόγραφα κι ανορθόδοξα οι θάλασσες, τα πάθη, τα λάθη, τα μύδια τα ξύδια και το κακό +απάντημα. Οι ανταγωνιστές ξεσαλώνουν χορεύοντας στην υπόφυση, οι ενδοιασμοί διασύρουν τις σκέψεις σε όργια κι οι κόλακες τις ζήλειας κάνουν ρίμες τσατίλας με ορεινά χωριά που επαναλαμβάνονται συνεχώς. Αλλάζει ο Μανωλιός; Μόνο για να β(γ)άλει τα ρούχα του αλλιώς…

Υ.Γ. «Σου ‘δωσα όλο το χρόνο που χρειαζόσουν για να σκεφτείς ένα καλό ψέμα και διάλεξες το χειρότερο!», Jim Eyl

 


Καυτά φιλιά

ΚλέβοΝτας στο ζύγι και μηΝ αφήΝοΝτας τη μοίρα να κάΝει τη δουλειά της, xαϊδεύω τις κακές συΝήθειες και επιτηδεύω τις αυπΝίες. Το σεΝτούκι με τα ευρήματα της τρέλας ξεχειλίζει κι ο απολογισμός τρελός, sans ήμερα… +1


make it rain


say no more

Ντίρλα ντιρλανταντά που «τραγουδάει» κι ο Διονυσης παρεα με τα ψέμματα των Black Keys (thanx bro), διαχρονικες αξιές αν και… όλες οι μουσικές του κόσμου δεν θα ηταν αρκετές ακομη κι αν χωρούσαν σ’αυτο το μικρο, μαυρο υποβρύχιο που βυθίζεται όλο και βαθυτερα στις σκέψεις του. Αλήθειες, ψέμματα, υπονοουμενα κι ανανεουμενα, γιν, γιαν, γιακ και μπλιάχ… συμβιβασμοί λογιών λογιών και… τι σε νοιάζει εσένα(νε); Οι τόνοι είναι κομμένοι όπως κι η χαρά που (υπο)βόσκει κάπου παραπέρα, από μακριά κι αγαπημένοι, που λένε… ολος ο κόσμος το ξερει! Κι αυτο που ξέρει όλος ο κόσμος, κανω πως μου διαφευγει εμένα(νε). Ναι, ναι, ξέρω… και τι με νοιάζει εμένα(νε); Σωστό κι αυτό….

Υ.Γ. Τζιζ κέικ κι αρχίδια μάντολες! Οτι αντιλαμβάνομαι… αυτό είναι, κι αυτό ειναι… αφου έτσι το αντιλαμβάνομαι.

Υ.Γ.2 Τσιγγάνα πες μου ψέμματα κι άσε την αλήθεια,  αν είναι άλλο να μην ζω, ας ζω στα παραμύθια.

Υ.Γ.3 You said the moon was ours / Yeah, you said the moon was ours
To hell with the day / The sunlight is only gonna take love away
Raise up suspicions and…and alibis / But I can see through tear-blinded eyes
Lies, lies, lies…

Υ.Γ.4 Δεν είμαι τόσο καλός… το ξέρω… μα αυτος είμαι….


Πέρα για πέρα και dip για deep

Από πανσέληνο σε πανσέληνο χάθηκαν -καλώς και κακώς γραμμένα- κείμενα, ιδέες, πράματα και θάματα κι ο άρτος με τα θεάματα. Ζωντανή ζωή και ψόφιοι κοριοί, αφροδίτες στον σκορπιό κι ηλιοβασιλέματα, τέρμα τα ψέμματα, τέρμα και τα λεωφορεία και μόνο τα φορεία μπορούν να σηκώσουν τέτοιο βάρος, που όλο και μειώνεται. Ξανά μανά σαν την καρέτα καρέτα, τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Πιο ξεκάθαρα… δεν γίνεται!


scripta manent

Everybody lies.

Αφού το ξέρω, γιατί δεν το παραδέχομαι να τ’ ακούσω κι εγώ; Μικρό ή μεγάλο, μισό ή ολόκληρο, αθώο ή ένοχο,  σκοπιμότητας ή μη, το ψέμα είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών(ονται), άπειρο και άχρονο σαν το σύμπαν, γλυκό και πικρό συντοχρόνως. Και τώρα;

 

P.S. «Secret secrets are not fun. Secret secrets hurt someone», Elizabeth (stripper)


Χίλια τσιμπήματα


Nym – Dry sun

I know dry leaps, dry eyes, dry martini, dry burn, dry ice, dry clean, dry out, but… dry sun?


Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα