Τον τελευταίο καιρό είμαι στα πρόθυρα για κάτι. Δεν γνωρίζω ακόμη πολλές λεπτομέρειες, αλλά κάτι με περιτριγυρίζει, το νιώθω. Αλλόκοτες σκέψεις, περίεργα όνειρα, δεν είναι και τα άστρα μου σε ευνοϊκή τροχιά….
Εχω γίνει ακόμη πιο υποχόνδριος και αναλυτικός, αλλά αυτό δεν είναι κανούργιο. Αυτό που με προβληματίζει είναι κάτι άλλο. Κάτι πρωτόγνωρο. Πλησιάζει και η πανσέληνος του Οκτωβρίου (23-10) και ανησυχώ…
Εχω ξανακυλήσει λιγάκι σε παλιές καταχρήσεις, είμαι περισσότερο ευάλωτος, αλλά ούτε αυτό είναι καινούργιο. Φέρομαι πολλές φορές σαν μικρό παιδί, και η λίμπιντό μου είναι στα κόκκινα, αλλά έτσι ήμουν πάντα, δεν είναι κάτι νέο…. Οι ψυχολογικές μου μεταπτώσεις εντείνονται ολοένα και περισσότερο και χάνω τον έλεγχο με μεγαλύτερη ευκολία από ποτέ, όμως… δεν είναι αυτό που με βασανίζει.
Κάτι άλλο μου ερεθίζει την περιέργεια. Ενα αναπάντητο ερώτημα. Σπάω το κεφάλι μου και προσπαθώ να θυμηθώ, τί διάολο έβλεπα στον ύπνο μου, όταν διατύπωνα, παραμιλώντας, την παρακάτω ερώτηση:
” Από τί υλικό είσαι φτιαγμένη, μωρό μου ; “
Υ.Γ.
Σκάω, γιατί αν κρίνω από την ερώτηση, υποψιάζομαι ότι αυτό που έβλεπα θα πρέπει να ήταν πολύ ουάου!!!