Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

supermoon: και μη χειρότερα

Τα καλύτερα έπονται, όπως το έπος, αμ έπος αμ έργον κι α(ο)μ, από τον άτλα σπόνδυλο μέχρι τον θεό, εώς εκεί που δεν φτάνει ο νους εννοώ, όχι τον αληθινό θεό, αυτόν που δεν υπάρχει. Μόνο εμείς υπάρχουμε μωρό μου κι αυτό συμβαίνει κάτω από προϋποθέσεις, όχι απλές υποθέσεις. Προϋπάρχουσες, ιδιάζουσες και εις τους αιώνες … Read moresupermoon: και μη χειρότερα

2nd best

Χαλάνε οι μέρες, κι οι νύχτες πιο πολύ, παρέα με σπασμένα ρολόγια και μελλοντικές αναμνήσεις. Οι εκτελέσεις του Μάκη δίνουν και παίρνουν κι αναρωτιέμαι τί προσπαθώ να στριμώξω και πού. Τίποτα και πουθενά είναι η απάντηση και βρίσκομαι ακόμη στην αρχή. “Πάρτο αλλιώς”, επιμένει η τσιγγάνα κι αυτά τα ρημάδια τα άρθρα εξακολουθούν να φυτρώνουν … Read more2nd best

Ένας ήλιος φεγγάρι

“Ενα άδειο χαρτί, κι ένα άδειο κεφάλι, μια δυο άχρηστες σκέψεις κι ένα διάλλειμα πάλι, μια φιγούρα βουνού κι ένας ήλιος φεγγάρι, δυο σταγόνες καημό από Σάββατο βράδυ. Μασημένα τα λόγια κι ένα ψεύτικο δάκρυ, άδεια μπύρας μπουκάλια σ’ατελείωτο πάρτυ, μαραμένα λουλούδια, σκοτεινός ουρανός, χίλια μάτια κομμάτια σαν περνάει ο καιρός. Χάλασε απόψε ο ουρανός, … Read moreΈνας ήλιος φεγγάρι

“Rain and Tears” – Aphrodite’s child

httpv://www.youtube.com/watch?v=kunCUXymPu4 Υ.Γ. Βροχή και δάκρυα από το παιδί της Αφροδίτης, για να μαθαίνουν οι παλιοί και να θυμούνται οι νέοι, με αφορμή… εεε, τί ήθελα να πω; Χμμμ! Δεν θυμάμαι, όμως σαν το ασπρόμαυρο σε έγχρωμη εποχή δεν έχει!

ΑΥΝΠΙΕΣ: Μπράβο μου…

…τα έχω φτιάσει μια χαρά! Τίποτα δεν είναι τόσο κακό, ώστε να μη μπορεί να γίνει χειρότερο και η ελπίδα για μια εξαίρεση έχει χαθεί, την πιο κρύα νύχτα του καλοκαιριού, την σημερινή. Ευτυχώς που δεν έχει μείνει τίποτα για να χαθεί, δεν λες! Τώρα που έχουν φύγει όλοι, ούτε διάγνωση μπορώ να κάνω, ούτε … Read moreΑΥΝΠΙΕΣ: Μπράβο μου…

ΑΥΠΝΙΕΣ: Οικειότητες

Πώς να διαχειριστείς αυτό που δεν μπορείς να ελέγξεις και πώς να ελέγξεις αυτό που δεν μπορείς να διαχειριστείς; Ποιό είναι το μέτρο και ποιά τα όρια; Πόσο μπροστά και πόσο πίσω να κάνεις όταν διαπραγματεύεσαι την ευτυχία σου; Η μόνη αλήθεια στην οποία μπορείς να υπολογίζεις και να βασίζεσαι είναι ο χρόνος που κυλάει. … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Οικειότητες

“Του έρωτα…”

“Κάνεις τα δύσκολα απλά Κάνεις τα λίγα πιο πολλά Δίνεις στο γκρίζο μια σπρωξιά Γίνεσαι φως και μέρα . Παίρνεις του έρωτα μορφή Πάθος και φλόγα στην ψυχή Είσαι απύθμενη πηγή Φτερούγα στον αέρα . Τρέχω ξοπίσω σου κι εγώ Μη ξέροντας τι να σου πω Δίπλα σου σα παιδί μικρό Μαθαίνω να μετράω . … Read more“Του έρωτα…”

ΑΥΠΝΙΕΣ: Αέναη πτώση

“Το όνειρο άδειο, κάνω κουράγιο, μα νοιώθω να χάνω αυτό που ποθώ, δεν ξέρω τί άλλο πια να σκεφτώ, θέλω να φύγω, μα σ’αγαπώ. Οι νύχτες περνάνε κι αναρωτιέμαι, αν είναι αλήθεια αυτό που μισώ, παίζω και χάνω σε στημένο παιχνίδι, ο χρόνος με φτύνει κι εγώ απλά κοιτώ.”, 1996

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες