Χίλια διακόσια μέτρα απέχουν ο παράδεισος από την κόλαση και στο τέλος η διαδρομή αφήνει πολύ πικρή γεύση, μαρτύριο κι ένα σύμπαν σκέψεις που αρνούνται να γραφτούν, μήπως κι έρθουν τα πράγματα στη θέση τους και τα βράδια στην ώρα τους. Υ.Γ. Στη Μόσχα αδελφές μου, στη Μόσχα…
Σπουδή στον έρωτα για μία κιθάρα και μία φωνή. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ερήμειν και κατ’ εξακολούθησην, ένα “Χ” μακριά από την ταπείνωση. Στίβω τις σκέψεις και βγά(ν)ω πόνο, στίβω τον χρόνο και βγά(ν)ω πίκρα, στίβω τα πάθη και βγά(ν)ω λάθη, στίβω τα λάθη και βγά(ν)ω κι άλλα. Πέρασαν οι ημερομηνίες, πέρασαν τα φεγγάρια, … Read moreXX
Κάθε που πανσεληνιάζει το φεγγάρι ο ίδιος χαβάς, γιαβάς γιαβάς γεμίζει ο ντουρβάς μέχρι να σκάσει στα μούτρα μου, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Οι περιπτώσεις είναι συγκεκριμένες, δηλαδή η εξής μία του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις φορές καν’ τον σταυρό σου άμα δεις λαγόν εμπρός σου και μη χειρότερα κι εις τις αιώρες των … Read morenamaste και πάλη
Πολλά φεγγάρια μαζεμένα κι ούτε ένα για τ’εμένα, γιατρέ μου! Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες, ολέθριες και τα επίθετα εις βάρος μου, αλίμονο, δεν τα καταφέρνω καθόλου καλά! Έχω αναβάλλει τη ζωή κι έχω αθετήσει τα μιλημένα και τα συμφωνημένα. Να τα λέμε κι αυτά, να τα λέμε και τ’άλλα, όμως για τα αλλά… δεν μιλάμε … Read morepersona non grata
Ντίρλα ντιρλανταντά που “τραγουδάει” κι ο Διονυσης παρεα με τα ψέμματα των Black Keys (thanx bro), διαχρονικες αξιές αν και… όλες οι μουσικές του κόσμου δεν θα ηταν αρκετές ακομη κι αν χωρούσαν σ’αυτο το μικρο, μαυρο υποβρύχιο που βυθίζεται όλο και βαθυτερα στις σκέψεις του. Αλήθειες, ψέμματα, υπονοουμενα κι ανανεουμενα, γιν, γιαν, γιακ και … Read moresay no more
Χαλάνε οι μέρες, κι οι νύχτες πιο πολύ, παρέα με σπασμένα ρολόγια και μελλοντικές αναμνήσεις. Οι εκτελέσεις του Μάκη δίνουν και παίρνουν κι αναρωτιέμαι τί προσπαθώ να στριμώξω και πού. Τίποτα και πουθενά είναι η απάντηση και βρίσκομαι ακόμη στην αρχή. “Πάρτο αλλιώς”, επιμένει η τσιγγάνα κι αυτά τα ρημάδια τα άρθρα εξακολουθούν να φυτρώνουν … Read more2nd best
Από το μέλλον στο παρόν κι απ’το παρόν στο τίποτα γιατρέ μου… παρέκλινα της θεραπείας, την τρέλα δεν την άντεχα! Έπρεπε να γνωρίζω -ή και όχι- μα καμμιά σημασία δεν έχει πια. Τώρα, η πάλη είναι το μόνο που μου απομένει… Για χατίρι σου ξημερώνει βγαίνει η πούλια βγαίνει ο αυγερινός γοργοφτέρουγο χελιδόνι ντύνεται γαλάζια … Read more(daaamn!)
Και τώρα που η σκέψη ταξιδεύει συνεχώς στα ίδια μέρη; Και τώρα τί; Πολύ θα’θελα να φωνάξω μιαν απάντηση! Αντ’αυτού ξανασυναντώ τα γνώριμα πανωκατώματα των εορτών, τα πνεύματα των οποίων γίνονται ολοένα τακτικότερα κι επιθετικότερα. Οι διαθέσεις τους είναι ίδιες κι απαράλλαχτες με τις δικές μου, μα αυτά έχουν το πάνω χέρι. Οι απόστροφοι έχουν … Read moreΚαι τώρα;
1.000 σενάρια, καμμιά ταινία. Αφόρητος ο απολογισμός!