Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

(daaamn!)

Από το μέλλον στο παρόν κι απ’το παρόν στο τίποτα γιατρέ μου… παρέκλινα της θεραπείας,  την τρέλα δεν την άντεχα! Έπρεπε να γνωρίζω -ή και όχι- μα καμμιά σημασία δεν έχει πια. Τώρα, η πάλη είναι το μόνο που μου απομένει…

Για χατίρι σου ξημερώνει
βγαίνει η πούλια
βγαίνει ο αυγερινός
γοργοφτέρουγο χελιδόνι
ντύνεται γαλάζια ο ουρανός.

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες