Ανόητα φεγγάρια, τώρα θα σας πω εγώ το μέλλον σας: Ωραίο θα είναι όσο κρατήσει, αλλά δεν θα κρατήσει πολύ. Θα έχετε πολλές επιλογές, αλλά δεν θα μπορείτε να διαλέξετε καμμία. Θα μετανοιώσετε για ότι κι αν διαλέξετε και στο τέλος θα χαλαστείτε και πάλι, όπως κάνετε κάθε φορά άλλωστε. Κάθε φορά θα βουλιάζετε όλο … Read moreΜεγάλες προσδοκίες
…τί νομίζατε!;;; Το post αυτό είναι πολύ μικρό και μπορώ να γράψω και δυο φορές, μπορώ να γράφω κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή… (Χμμμ! I’m sooo gonna pay for this!). Υ.Γ. Τί να μου πεις, τί να σου πω, συνέχεια βρίζω τον γιατρό και τα ρημάδια τα φεγγάρια, λες κι η ζωή είναι δυο … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Ανόητα φεγγάρια…
Νομίζω πως όταν οι καθημερινές πάψουν να είναι Σαββατοκύριακα και τα Σαββατοκύριακα γίνουν καθημερινές, τότε και μόνον τότε θα ηρεμήσω λιγάκι! Εχει πανσέληνο αύριο στις 18 μοίρες στους Διδύμους -όχι που δεν θα ήταν εκεί- και γίνεται ένας ψιλοχαμός! (Αμα το κατέχει κανείς επιστημονικά το αντικείμενο!!!). Η πανσέληνος η στερνή για το 2011 δεν σερβίρεται … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: hell yeah!!!
Στο κέντρο πάω γαμώ τον μπελά μου ή εναλλακτικά στην κορυφή ενός βουνού που δεν θα ακούγεται ούτε η ησυχία! Δεν μπορώ άλλους θορύβους, αρκούμαι σε εκλεπτισμένες γεύσεις και αρώματα, είμαι μετρίου αναστήματος, με θεληματικό πιρούνι και μ’αρέσει το ψητό κυδώνι με κανέλλα. Πώς; Βολεύει; Τέλεια!
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς κελσίου και μόλις έρθει στην σωστή θερμοκρασία τον σβήνουμε κι αφήνουμε να κρυώσει. Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικαδία άλλες δύο φορές, με μεγαλύτερη θερμοκρασία χωρίς να βάλουμε ποτέ μέσα το φαγητό. Είναι λίγο μπερδεμένο και δεν ακούγεται καθόλου λογικό, κι αν είχα ένα λεπτάκι στην διάθεσή μου, θα μπορούσα ίσως … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: 1′
– …θέλεις να πετάξεις μαζί μου; – Μα είναι κομμένα, χαζέ, δεν το βλέπεις; – Το βλέπω, όμως άλλο πράγμα σε ρώτησα… – ……
Τ’ ακούς γιατρέ; Σαν τους μπαρμπάδες!!! Αλλά βέβαια… όταν ακούς την μαντουβάλα και ρουφάς τον καφέ κάνοντας ήχους, λογικό είναι να σου βγει το όνομα και ν’αρχίσει το δούλεμα! Δεν βαριέσαι, όμως, αυτά συνηθίζονται, μαθαίνεις να ζεις μ’αυτά. Το blog έχει πάρει την κατηφόρα, και δεν έχει σκοπό να κόψει φόρα, ούτε να σταματήσει, γιατί … Read more[ΑΥΠΝΙΕΣ]: Σαν τους μπαρμπάδες!
…δυο και τον επιάνουνε, με συνοπτικές διαδικασίες όμως! Αυτό το blog πρέπει να είναι “χτισμένο” πάνω σε ινδιάνικο τάφο, δεν μπορώ να δώσω άλλη εξήγηση. Οι κατάρες των ψυχών ακολουθούν και σαμποτάρουν όχι μόνο τα βήματα, αλλά και τις σκέψεις μου. Σκέψεις είπα;; Αναστολές εννοούσα. Η πανσέληνος του Οκτωβρίου δεν άφησε να πέσει τίποτα κάτω … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Μια του κλέφτη…
Όσο κι αν το ζορίζω, δεν καταφέρνω να αποσπάσω ούτε μια απλή πρόταση. Είναι καλό να ξέρεις πότε ολοκληρώνεται ένας κύκλος, κατανοώ -λοιπόν- και σταματώ να μουτζουρώνω τις φιλόξενες σελίδες αυτού του blog, που ποτέ του δεν ήταν αρκετό. Θα παραμείνει, βεβαίως-βεβαίως, ως καβάτζα-καβάτζα και θα περιπλανιέται στο ιντερνετικό σύμπαν, προσδοκώντας (“-ώντας”, είδες; Μαθαίνω.) να … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: say no more…
OUR LIVES ARE DEFINED BY MOMENTS, ESPECIALLY THE ONES WE NEVER SEE COMING…