Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

put me back in the line

Το deal έκλεισε ένθεν κι ένθεν κι ας μην μου είχε απομείνει άλλη ψυχή για να πουλήσω. Τα -υλικά- αγαθά κόποις κτώνται κι ακόμη πιο εύκολα σκορπιόνται, με το ρήμα να προκύπτει από το ζώδιο και τα σύννεφα ολοένα και να μαζεύονται, ολοδύο και να σκουραίνουν, ολοτρία και το Lou Reed της μάνας. “Όλα καλά” … Read moreput me back in the line

Ολική και παντελής έ(κ)λειψη σελήνης!

  Αχ! άνοιξη! Άφησες τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες ανείπωτες για άλλη μια φορά. Τα έγκατα του blog επαληθεύουν την φήμη τους κι επιστρατεύουν την δίνη τους κι ο φακός στάθηκε τυχαία κι έγραψε μοιραία τι σκιές της ημέρας -ή καλύτερα της νύχτας- που σαν αυτήν δεν έχει! Υ.Γ. The boy needs therapy… indeed, εξ ολοκλήρου, … Read moreΟλική και παντελής έ(κ)λειψη σελήνης!

time travel

Θέλω να τ’ακούσω ξημερώματα σε αγγλικό ενισχυτή (γ)ιαπωνέζικου αυτοκινήτου με 3 ηχεία, 2 πόρτες, 1 χέρι, καθόλου άγχος, σε γνώριμες διαδρομές, με άγνωστες συνέπειες, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες σκέψεις και την μυρωδιά της πόλης από την οποία λείπεις για καιρό…

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες