“Σ’έχω ώρες ώρες μα τον θεό
τόσο πολύ ανάγκη,
που τρέχουν απ’τα μάτια μου
θάλλασες και πελάγη.
Στείλε ένα γράμμα, μια συλλαβή
αν έχεις τον θεό σου,
που κρέμομαι απ’τα χείλη σου
κι είμαι στο έλεός σου.
Αναθεμά σε, δεν με λυπάσαι
που καίγομαι και λιώνω,
που μ’έκανες και σ’αγαπώ
και τώρα μαραζώνω.
Κλειδώθηκαν οι σκέψεις μου
μες του μυαλού τα υπόγεια,
αχ πόσα θέλω να σου πω
και δεν υπάρχουν λόγια.
Αναθεμά σε, δεν με λυπάσαι
που καίγομαι και λιώνω,
που μ’έκανες και σ’αγαπώ
και τώρα μαραζώνω.”
Π.Θαλασσινός