Η επιθυμία για κάτι παραπάνω από το εφικτό δημιουργεί αδιέξοδα. Αλλα ξεπερνιούνται κι άλλα όχι (;;;). Αναλύεις, ζυγίζεις, αποτιμάς, μετράς δυνάμεις, αποφασίζεις και πράττεις.
Τί γίνεται, όμως, όταν η λογική δεν είναι αρκετή ή απλά δεν βοηθάει; Πώς μπορείς να δαμάσεις τα συναισθήματα; Πώς μπορείς να λύσεις τον κόμπο από τον λαιμό και να απελευθερώσεις τις πεταλούδες από το στομάχι; Κι αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τρόποι, αλλά απλά δεν θέλεις…;
Νιώθει άραγε ποτέ κανείς έτοιμος να πληρώσει το τίμημα των αποφάσεών του;