Πόσο θα ‘θελα να ‘μουν αέρας…
θα μπορούσα να σ’ ακολουθώ παντού.
Το θρόισμά μου θα ‘κουγες,
όπου κι αν ήσουν, να σου λέει σ’ αγαπώ.
Πόσο θα ‘θελα να ‘μουν αυτός…
θα μπορούσα να σ ‘αγκαλιάσω.
Από τα χείλη μου θα ‘κουγες,
όπου κι αν είμαστε, να σου λένε σ’ αγαπώ.
Πόσο θα ‘θελα να ‘μουν όνειρο,
θα ζούσα μονάχα μια νύχτα.
Θα με σκεφτόσουν συνέχεια,
όπου κι αν ήσουν, να σου λέω σ ‘αγαπώ.
djG, Χειμώνας ’89