Η σύγκρουση με τον Ρώσο ήταν σφοδρή, αλλά επέζησα. Club Vogue, το καλύτερο ξέσπασμα στην πόλη σε ρυθμούς RnB και όχι μόνο. Live sets, ανελέητα beats και χορός μέχρι τελικής πτώσεως με αποκορύφωμα το -old time classic- “jump around” των House of Pain, να θυμίζει κρύα μέρη κι άλλες εποχές.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ήταν αναπόφευκτες, η απουσία παρούσα, και η χαρά απούσα, αλλά το γέλιο άφθονο. Οι φίλοι Van Tam και Captain B. σταθερές αξίες και Tabula rasa μέχρι την στιγμή της δόνησης που με ξύπνησε από την λήθη. Πράσινο κουμπί και ενός λεπτού σιγή, κόκκινο κουμπί κι όλα απ’ την αρχή!
Τίποτα δεν είναι ικανό να με ταράξει αυτήν την περίοδο κι αυτό με φοβίζει. Με χαλάνε ακόμη πολλά όμως, κι αυτό είναι παρήγορο. Δεν υπήρξα ποτέ άλλοτε τόσο καλά και τόσο χαλιά μαζί. 36 χρόνια άυπνος, έχω αλλάξει την έννοια του χρόνου, έχουν αλλάξει κι οι αισθήσεις, όμως δεν μπορώ να προσφέρω τίποτα σε κανέναν. Είμαι παντού και πουθενά, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό και κάθε ώρα.