Αναμφίβολα η αλήθεια είναι σκληρή, και πονάει. Συνήθως δεν είμαστε έτοιμοι να την ακούσουμε, πόσο μάλλον να την δεχτούμε. Φαίνεται πως πρέπει να φάμε πολλές φορές τα μούτρα μας για να μάθουμε, όμως -όπως και να’χει- όταν αγαπάς κάτι πραγματικά, πρέπει να αποδέχεσαι και τις δύο πλευρές του. Και την καλή, και την κακή.
Υ.Γ. Τσιγγάνα ρίξε τα χαρτιά και κλείσε μου τα μάτια.