Η έκλειψη της σελήνης κι ο ανάδρομος Ερμής, το ουράνιο τόξο και η ξεφτίλα στον Θανάση, το “ποτέ ξανά” για δεύτερη φορά από το άδειο μου κεφάλι και ο δίωρος διαλογισμός μετά το τσάι αγιουβέρδα με μέλι, έγιναν μια μικρή σκιά στα τάρταρα της μνήμης, μπροστά στην ύστατη διαπίστωση. Ο απολογισμός ήταν αφόρητος μα σαφής, κι αν ο υμένας της σιωπής χρειάστηκε 543 ημέρες για να σπάσει, δεν μπορώ να φανταστώ πόσος χρόνος θα χρειαστεί εώς ότου επέλθει η επούλωσις, γαμ… την καθαρεύουσά μου γαμ… (με την καλή την έννοια). Ευτυχώς, δεν θα χρειαστεί να το διαπιστώσω, αφού η συμφωνία με καλύπτει για τα χειρότερα, και έχει δικλείδες κάθε λογής, ώστε να κρατούνται οι ισορροπίες ανάμεσα στους δύο κόσμους. Μπράβο μου! Τα έχω φτιάσει μια χάρα!
– Με την καλή την έννοια;
– ΟΧΙ !!!
– Καλά… φεύγω… συγνώμη!
httpv://www.youtube.com/watch?v=EqP3wT5lpa4
Ενα τραγούδι από το υπερπέραν, και τις εποχές που τα γυαλιά μου ήταν στρόγγυλα, τα μαλλιά μου όρθια, τα μπλουζάκια μου από το παραπέντε και και οι σκέψεις μου καθαρές.