Σκόρπιες σκέψεις όλη μέρα. Άλλες τις μαζεύω κι άλλες μου ξεφεύγουν, δεν ξέρω… ίσως φταίει η ηλικία που δεν τις συγκρατώ πια. Με την πανσέληνο, πάντως, τα έχουμε συμφωνήσει: δεν θα ξανασχοληθώ μαζί της και δεν θα ξανασχοληθεί μαζί μου. Τα άστρα από την άλλη μεριά, συνιστούν υπομονή, και οι δύσκολες ημέρες -λένε- θα περάσουν. Οι εσωτερικές εντάσεις θα επιφέρουν εκνευρισμό και θα δημιουργήσουν παρεξηγήσεις εξαιτίας του τρόπου που λαμβάνω τις πληροφορίες από τρίτους. Θα πρέπει -λένε- να διατηρήσω την ψυχραιμία και την αισιοδοξία μου. Ναι, εντάξει, ο τρόπος που τις λαμβάνω φταίει… μην χέσω! Μόνο εγώ είμαι ο περίεργος πάντα… μην ξαναχέσω!!! Αλλά τί μου φταίνε και τ’άστρα; Ούτως ή άλλως, απλώς φωτίζουν… κι αν σκεφτείς ότι πολλά απ’αυτά έχουν ήδη “πεθάνει” και αυτό που φαίνεται είναι το φως που έχουν αφήσει να ταξιδεύει στο σύμπαν…. Αυτά τουλάχιστον έχουν αφήσει και κάτι, εγώ απλώς ταξιδεύω. Και να πεις ότι έχω φτάσει πουθενά; Όλο ταξιδεύω, και περνάει απ’το παράθυρο η ζωή, Μαρία μου.
Αϊ σιχτίρ…. Πόσα ακόμη ν ‘αντέξει το ταλαιπωρημένο μου κορμί; Ετσι όπως το παιδεύω, όχι και πάρα πολλά ακόμα. Βάζω τις μουσικές μου και ξεχνιέμαι beat για beat, αλλά για πόσο; Η ολονυχτία την παραμονή της Παναγίας (μεγάλη η χάρη της), δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, αν και κάτι υποψιαζόμουν εξ αρχής. Ηλπιζα, βέβαια, φιλοδοξόντας (με ωμέγα), αλλά μπα! Φλούδες ελπίδες ή φρούδες ή όπως διάολο τις λένε… anyway! Και όλο τα νεύρα να φουντώντουν και όλο το κρύο να δυναμώνει. Αν δεν ξυπνήσω (τρόπος του λέγειν) με πνευμονία αύριο, θα υποσχεθώ στον εαυτό μου πως δεν θα το ξανακάνω, αλλά κι αυτός… σιγά να μην το τηρήσει. Ποτέ δεν το τυρί…. πω! πω! πείνασα μάλλον, αλλά η κατάχρηση με το ρεβανί δεν αφήνει περιθώρια για μάσα στις 05:43.
Ακόμη ένα βράδυ χαραμισμένο, έτσι όπως δεν θα ‘πρεπε, και αν η υπομονή μου ήταν όπως παλιά, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Τώρα όμως δεν προσπαθώ πια… δεν θέλω… το προτιμώ χαραμισμένο! Σήμερα η Θεσσαλονίκη θα είναι στα καλύτερά της, κι εγώ θα την χαρώ όπως παλιά. Μέσα της, απ’ άκρη σ’ άκρη, ακούγοντας ρεμπέτικα, κι όπου με βγάλει….
Υ.Γ. …λες και δεν ξέρω!