…απλά και minimalistικά. Η αυτογνωσία είναι αρετή κι η Αρετή είναι μια φίλη της Μαρίας που δουλεύει στο ψιλικατζίδικο απένταντι. Αχ!… όταν οι νευρώνες είναι σε στέρηση, τελούν υπό σύγχυση και οι μνήμες κάνουν πάρτυ και ξεσαλώνουν… οι επιλεκτικές, όμως, όχι όλες! Όπως γίνεται πάντα άλλωστε! Το να στρεβλώνεις την πραγματικότητα φαίνεται να’ναι ανώδυνο, η επαναφορά σ’ αφτί(ν), όμως, δεν είναι εύκολο πράμα. Πράμα είπα; Πράγα εννοούσα, ειδικά χειμωνιάτικα είναι το κάτι άλλο! Δεν θεωρείται τυχαία μια από τις ωραιότερες πόλεις της Ευρώπης. Δεν έχω πάει ποτέ, κι ούτε το’χω σκοπό, ο οποίος λένε ότι αγιάζει τα μέσα, μόνο που εγώ δεν είμαι θρήσκος…χα! αυτό μόνο έλειπε για να δέσει το γλυκό! Τώρα που είπα γλυκό, θυμήθηκα ότι έχω καιρό να ζυγιστώ, αν και δεν πρέπει να έχω διαφορές, τουλάχιστον όχι σημαντικές. Το τί είναι σημαντικό και τί όχι, βέβαια, είναι διαφορετικό για τον καθένα… δύο… τρία…τεστ! τεστ! Μπα! Κάποια πράγματα δεν διορθώνονται ποτέ! Ποτέ όμως…