Πιό session… θεραπεύεσαι! Κλειστά κεπέγκια μ’ εξημερωμένες κι υπάκουες αυπνίες. Τα πράσινα ανθρωπάκια πολλαπλασιάζονται με γρήγορους ρυθμούς, χωρίς ν’αλλάζουν χρώμα. “Όσο πιο πολύ το παλεύεις, τόσο χάνεις!” μου είπε εψές η τσιγγάνα, και δεν έχω λόγους να διαφωνήσω. Έχω πολλούς για ν’ανησυχώ, όμως, και θα μπορούσα να το κάνω αν δεν φοβόμουν τα λάθη, τα οποία έχουν κοινό παρονομαστή με τα πάθη, κι εκεί ακριβώς είναι που γίνεται το μπέρδεμα! Απόψε κλείνει ένας κύκλος που άνοιξε πριν από… 360 μοίρες! Οι κύκλοι έχουν ένα καλό κι ένα κακό: Δεν έχουν ούτε αρχή, ούτε τέλος και όταν μπεις μέσα τους, δεν μπορείς εύκολα να βγεις. Έχουν, όμως, την δική τους ιστορία, σαν τον δρόμο, κι ότι συμβαίνει μέσα στον κύκλο, μένει μέσα στον κύκλο, σαν το Λας Βέγκας. Φώτα που ζαλίζουν, μουσικές που μεθάνε κι άλλοτε κερδίζεις, άλλοτε χάνεις. Το όχι είναι δεδομένο, έτσι κι αλλιώς, εκ των προτέρων…