httpv://youtu.be/eQwfmkAexxA
Δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλάω. Αυτές οι μπρούτζινες μαϊμούδες με τον μικρό κρίκο στο πάνω μέρος τους, έμελλαν να γίνουν σήμα κατατεθέν για το κολλημένο μου μυαλό, που δεν επιδέχεται επιδιόρθωση. Λίγο το αλάτι της θάλασσας, λίγο οι καταχρήσεις, λίγο το ένα και λίγο το άλλο, το μικρό και το μεγάλο. Σήμερα, πάντως, δεν είναι η μέρα, όμως κάποια στιγμή θα έρθει και τότε….
Υ.Γ. Οι ωραιότερες στιγμές είναι αυτές που κρατάνε όσο πρέπει κι όχι όσο θέλεις!