httpv://www.youtube.com/watch?v=fSDV2W7Ac9Y&feature=share&list=FL8LOT5jlI3Hi3r8iyGVTi2w
Όταν άνοιγαν οι ασκοί του αιόλου, δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ τα αποτελέσματα! Μισή βδομάδα έτσι και μισή αλλιώς και κάθε φορά που βάζω πλώρη για το νησί καίγονται τα πανιά ή σταματάει ο άνεμος. Είμαι παντού και πουθενά, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό και κάθε ώρα… η μέρα δεν έχει έρθει ακόμη, κοντοζυγώνει όμως!
Τα άρθρα σέρνονται για μέρες και ψάχνουν την κατάλληλη στιγμή να εμφανιστούν μα δεν υπάρχει. Ούτε στιγμή, ούτε κατάλληλη. Μόνο η επανάληψη υπάρχει, ίδια πράγματα, με τον ίδιο σκοπό και τον ίδιο ρυθμό. Κι ο καθένας για πάρτη του. Όχι πάρτυ… πάρτη. Σκέτο, χωρίς “ν” που θα μπορούσε -τουλάχιστον- να έχει κι ενδιαφέρον. Όσο πιο ξεκάθαρα, τόσο καλύτερα σου λέω, μα κι αυτό δεν συμβαίνει τελικά.
Ανούσια άγχη κι ουσιώδεις φόβοι συμπράττουν στο μπέρδεμα του χρόνου και του τόπου υπό τους ήχους των χτύπων και των τύπ(ω)ν των ήλων. We all tube για να ‘χουμε να θυμόμαστε εις τους αιώνες των αιώνων… αμήν!
Άρες μάρες σηκωμάρες και υγρά λογιών λογιών σ’αξιολογήσεις για noobies και ειδικούς. Όσο περισσότερες οι αναθεωρήσεις, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η αποκρυπτογράφηση. Σε λίγο καιρό δεν θα’χει νόημα η καταγραφή και τότε… τί;