Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

the clock is ticking

https://youtu.be/KhvudsqVo_U?list=FL8LOT5jlI3Hi3r8iyGVTi2w

Στην Κούβα ξημερώματα θα κάψω την καλύβα μου, θα πάρω βαθιά ανάσα και θ’απαρνηθώ το ρούμι όλου του κόσμου για να έρθω να σε συναντήσω. Με φτερά κομμένα και την αλμύρα της θάλασσας στο πρόσωπο θα βαδίσω προς το πεπρωμένο μου και τίποτ’ άλλο δεν θα έχει νόημα! Ταξίδι καινούργιο, ταξίδι τελευταίο, με παρεάκι τρελό που ταράζει το σύμπαν ολάκερο. Μια λέξη που σταματά -με την μία- το στριφογύρισμα και βάζει τα πάντα σε τάξη. -Μα τί πίστευες; Έλα στα συγκαλά σου, πάρ’το αλλιώς και ξεκίνα από την αρχή… με χαρά και τσαχπινιά.

 

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες