Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

…από Δευτέρα

Εκεί που ήμουν ήμουνα κι εδώ που είμαι θα ‘ρθω. Με λίγα λόγια ή και με πολλά, σαν να μην έφταναν τα ίδια, έχουμε και τα λάθη τώρα. Όχι μόνο τώρα δηλαδή, από πάντα. Τα ανόητα φεγγάρια εξακολουθούν να επιμένουν κι όσο κι αν τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και το φωνάζουν, τόσο εξακολουθώ να βαυκαλίζομαι. Μικρές φλούδες από ελπίδες που ‘ναι και φρούδες!

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες