Post it για να βρίσκεται πρόχειρο και να χαθεί και να πάει, χωρίς σειρά, χωρίς σκοπό και χωρίς μέθοδο. Δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί, το πως, καθώς και το γιατί δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί και το πως. Ένα κι ένα κάνουν δύο, πάντα τόσα έκαναν, κι ακόμη τόσο κάνουν. Εβδομήντα χιλιάδες σκέψεις τη μέρα κι όλες ίδιες, απαράμιλλες κι απαραλαλάζοντες!