Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

ΑΥΠΝΙΕΣ: Ετσι κι αλλιώς…

… κανένα blog δεν είναι αρκετό! Οταν δεν ξέρεις που θέλεις να πας, όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσεις θα σε βγάλει εκεί, λένε, κι αυτό είναι γεγονός. Χωρίς στόχους και χωρίς πορεία δενέχει νόημα να πορεύεσαι, δεν έχει νόημα και να περιμένεις. Πολύ κρύο, μέσα κι έξω, πολλές εκκρεμότητες, πολλά νεύρα, πολλά όλα. Σχεδόν όλα … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Ετσι κι αλλιώς…

code 10-30

Εχω “χεστεί” από τον φόβο πολλές φορές  στην ζωή μου. Θα μπορούσα να απαριθμήσω μερικά περιστατικά, αλλά δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Επιπλέον, έχω φοβηθεί άπειρες άλλες φορές, εξαιτίας των διάφορων ψυχολογικών και μεταφυσικών θρίλερ που αρέσκομαι να παρακολουθώ. Ποτέ μα ποτέ, όμως , δεν φοβήθηκα τις απειλές, επειδή έχω μάθει να δέχομαι τις επιπτώσεις … Read morecode 10-30

Tabula rasa II

Η σύγκρουση με τον Ρώσο ήταν σφοδρή, αλλά επέζησα. Club Vogue, το καλύτερο ξέσπασμα στην πόλη σε ρυθμούς RnB και όχι μόνο. Live sets, ανελέητα beats και χορός μέχρι τελικής πτώσεως με αποκορύφωμα το -old time classic- “jump around” των House of Pain, να θυμίζει κρύα μέρη κι άλλες εποχές. Οι εσωτερικές συγκρούσεις ήταν αναπόφευκτες, … Read moreTabula rasa II

Tabula rasa

Ενα καλό χάλασμα για να μουλιάσουν οι νεωρώνες από το αλκοόλ και να ξεχαστεί η γλυκιά γεύση που αφήνει το όνειρο, είναι το απαραίτητο συστατικό για ένα πετυχημένο ξέσπασμα. Μετά, θα μπορώ να προσποιούμαι ότι είμαι καλά…

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες