Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

Jim vs. Eyl

Last post, λοιπόν, (ποτέ μην λες ποτέ!) ή αλλιώς: “Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν(ε)!”. Σαν τα παγωτά που λιώνουν(ε) και τις φήμες που αμαυρώνουν(ε), σαν τους φίλους που τα χώνουν(ε), τα μυαλά που δεν μεστώνουν(ε). Καταστάσεις που αγχώνουν(ε), εραστές που δεν τελειώνουν(ε) και καρδιές που θα ματώνουν(ε). Πολλά τα έψιλον, πολλές οι ρίμες, πολλά όλα! … Read moreJim vs. Eyl

Το ‘χω;

Δεν το ‘χω! Μια το ‘χω και μια όχι, δηλαδή… ή καλύτερα, μια μ’έχει και μια δεν μ’έχει. Αν και περισσότερο νομίζω πως… μπα! δεν έχει σημασία. Ούτε φως, πάντως, ούτε αγάπη βλέπω να υπάρχει στο 12. Το 13 είναι μακριά και για το 14… ούτε λόγος! Ευτυχώς που η χθεσινή πανσέληνος ήταν στον Λέοντα … Read moreΤο ‘χω;

Το ‘χω;

Δεν το ‘χω! Μια το ‘χω και μια όχι, δηλαδή… ή καλύτερα, μια μ’έχει και μια δεν μ’έχει. Αν και περισσότερο νομίζω πως… μπα! δεν έχει σημασία. Ούτε φως, πάντως, ούτε αγάπη βλέπω να υπάρχει στο 12. Το 13 είναι μακριά και για το 14… ούτε λόγος! Ευτυχώς που η χθεσινή πανσέληνος ήταν στον Λέοντα … Read moreΤο ‘χω;

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες