Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

giving up

Τη μια στιγμή εδώ, την άλλη πουθενά, σ’ ένα κόσμο που δεν υπάρχει… και χάνεται! Τα γεγονότα είναι αντίθετα των υποθέσεων και δυσανάλογα των προθέσεων. Εν κατακλείδι κι επί του πρακτέου, άβυσσος η ψυχή της γυναίκας! Γυναίκας είπα; Το ‘πα, ε; Το ‘πα! Πάει καιρός που το παιδεύω, το πολυκούρασα αυτό το post, πολυκουράστηκα κι … Read moregiving up

intervention

Μεγάλη επιρροή σε κάθε της παρέμβαση, η φωνή της αλήθειας και της λογικής που θριαμβεύει.  Το χέρι του νόμου που κουνάει το δάχτυλο επικριτικά, τιθασεύει και ηρεμεί τα πνεύματα και τα λογής λογής θηρία που τολμούν να δείξουν τα δόντια τους. Θύμα, θύτης και κριτής, φύλακας της ηθικής, ποιητής ουρανού και γης. Σ’ένα παράλληλο σύμπαν, … Read moreintervention

tomorrow…

Κάποια πράγματα δεν περιγράφονται με λέξεις… Όχι ότι η μουσική τα καταφέρνει καλύτερα δηλαδή, αλλά πλησιάζει κομματάκι πιο κοντά. Δεν ξέρω αν είναι χειρότερο το τέρας της απέναντι όχθης ή ο φόβος του τέρατος τελικά. Και μάλλον δεν θα μάθω ποτέ ή δεν θα παραδεχτώ ποτέ την αλήθεια, όποιο από τα δύο τελειώσει πρώτο και … Read moretomorrow…

Στα έγκατα και πιο βαθιά…

…κι ακόμη επιμένω, στα προ Χριστού και στα μετά, τα πάντα περιμένω! Και δεν εννοώ τα αρκουδάκια. Αυτό το 10 στις ημερομηνίες όμως!… Κάτι “παίζει” μ’αυτό το 10! Πάνε 3 ημέρες από την πανσέληνο και τ’απόνερά της ταράζουν τα απόμενερα της προηγούμενης. Αλυσιδωτές αντιδράσεις και εντάσεις εντός, εκτός και -κυρίως- επί τα αυτά. Αυτά είπα; … Read moreΣτα έγκατα και πιο βαθιά…

Στα έγκατα και πιο βαθιά…

…κι ακόμη επιμένω, στα προ Χριστού και στα μετά, τα πάντα περιμένω! Και δεν εννοώ τα αρκουδάκια. Αυτό το 10 στις ημερομηνίες όμως!… Κάτι “παίζει” μ’αυτό το 10! Πάνε 3 ημέρες από την πανσέληνο και τ’απόνερά της ταράζουν τα απόμενερα της προηγούμενης. Αλυσιδωτές αντιδράσεις και εντάσεις εντός, εκτός και -κυρίως- επί τα αυτά. Αυτά είπα; … Read moreΣτα έγκατα και πιο βαθιά…

Ξεν|έρωτα|βράδια

Τρίτη σαν Κυριακή, περιμένοντας μια διαφορετική Δευτέρα, παίζοντας με τις λέξεις, με τα νεύρα, με τις μουσικές, την βροχή και την υπομονή. Άγνωστο Χ και βράζω στο ζουμί μου, που κοντεύει να σωθεί κι αυτό. Αυτό το post μαγειρεύεται μέρες, μήνες, χρόνια κι είναι έτοιμο πια. Εγώ πάλι… όχι! Υ.Γ. “Παράλληλοι οι κόσμοι μας και … Read moreΞεν|έρωτα|βράδια

Τση μαυρομάτας το στενό…

[…………………………………..]  Όπως και το αλάτι με την ντομάτα, έτσι και για όσους τα ‘καναν σαλάτα. Σαλάτα είπα; Μαντάρα εννοούσα, με την καλή την έννοια και για όσο υπάρχουν αντοχές. Με λίγα λόγια, θα κάνει ‘καιρό’ αυτήν την εβδομάδα, καθώς και τις υπόλοιπες που έπονται, οπότε ας προσέχουν οι θαλασσινοί κι ας έχουν το νού τους … Read moreΤση μαυρομάτας το στενό…

f’d up

Βασικές αρχές ψυχολογίας, λέμε,  κι (α)φού το λέμε, θέμε να το [υπο]στηρίζουμε καλά και να του φερόμαστε με στοργή, υπομονή κι αγάπη περίσσεια… τρομάρα μας! Ο κόσμος το’χει τούμπανο κι εγώ κρυφό καρδάρι, που το κλωτσάω πότε πότε για να’χω να γεμίζω… Αϊ σιχτίρ πια! Αυτά τα συμπεράσματα είναι που κάνουν ελαστικά τα όρια και … Read moref’d up

Τα πάντα ξεκινούν και καταλήγουν εδώ…

 “Να προχωρήσω είτε να σταθώ, για μένα σημαίνουν το ίδιο ακατόρθωτο πράγμα. Ελπίδα κι απελπισία αντιστοιχούν σε κρύο και στάχτη. Είμαι ένα ράφι με μπουκάλια αδειανά.”, Fernando Pessoa  

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες