Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

Τον πέμπτο;

httpv://youtu.be/ZjaGVJEOhrs Τα γραπτά μένουν και δίνουν και παίρνουν και δημιουργούν εντάσεις από κει που δεν υπάρχουν, με την πανσέληνο να περνά απαρατήρητη και τα δαιμόνια του “τυπογραφείου” να αλωνίζουν και ν’ ανακατώνουν. Οι στιγμές κυλάνε σαν νερό κι η πόρτα χτυπάει βαριά πίσω μου! Υ.Γ. Ξεσκονίζοντας παλιά γραπτά -ελλείψει εμπνεύσεως- διαπίστωσα ότι είναι επίκαιρα, οπότε … Read moreΤον πέμπτο;

Γουέλκαμ σάμερ πάρτη(ν)

Δεν είναι θέμα διάθεσης, ούτε εκπαίδευσης, άλλες φορές είναι δύσκολο κι άλλες πάλι εύκολο, όμως μπορώ να συνεχίσω κάτι, ακριβώς από το σημείο που το άφησα. Δεν ξέρω γιατί και πώς, όμως είναι σαν να μην έλειψα ούτε στιγμή! Λες και το κουβαλάω συνεχώς στο μυαλό μου, χωρίς να μου διαφεύγει η παραμικρή λεπτομέρεια, όσος … Read moreΓουέλκαμ σάμερ πάρτη(ν)

Ρουά ματ

httpv://youtu.be/g0w1n-pqnSE Με δάκρυα στα μάτια και πόνο ψυχής, ρίχνω κάτω τον βασιλιά πριν ακόμη αρχίσει το παιχνίδι. Είναι καλό να ξέρεις πότε να τα παρατάς, ακόμη κι αν δεν θέλεις, ακόμη κι αν δεν είσαι ετοιμος. Well… that’s all folks! Κλείσε ρε κύκλε και πάρε μαζί σου και το σενάριο, και τους πρωταγωνιστές και όλες … Read moreΡουά ματ

And that’s the way the cookie crumbles III

Καθαρόαιμες αυπνίες με φόντο την βροχερή νύχτα(!!!), με όσους συνειρμούς μπορούν να γίνουν κι ακόμη περισσότερους, στην σκιά της πανσέληνου ή πανσελήνου. Ο γιατρός μου συνιστά διακοπές φέτος και θα τον ακούσω αυτήν φορά. Για την ιστορία κι επειδή ξεχνάω, από την μπισκοτοσειρά με τα ανούσια ξεσπάσματα ειλικρίνειας λείπει το πριν, και το μετά δεν … Read moreAnd that’s the way the cookie crumbles III

And that’s the way the cookie crumbles II

httpv://youtu.be/UaY7TwMBHuc “…και οι αναμνήσεις μπερδεύουν, καθώς ενισχύονται από την απουσία των αισθήσεων, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις και προσδοκίες. Τα παιχνίδια της μοίρας είναι -εξ’ορισμού- στημένα και φτιαγμένα μόνο για όσους τολμούν.”

And that’s the way the cookie crumbles

“…κι όσο επικεντρώνομαι στην ουσία, τόσο χάνεται το νόημα. Τα κανάλια θα καταλήξουν σε αδιέξοδο και θα μυρίσει γρανίτης και πάλι. Μια Duvel σε μεγάλο ποτήρι κοιτώντας τους περαστικούς, δυο μάτια, λίγη πίκρα και κουδουνίσματα σε δρόμους με ζωντανές βιτρίνες. Πειρατές, μυρωδιές λογής λογής, έρημοι σταθμοί και βράδυα χωρίς άγχος… όλος ο χρόνος σε μια … Read moreAnd that’s the way the cookie crumbles

Μια εικόνα – χίλες λέξεις

Φυσικός φωτισμός σε σκοτεινό δωμάτιο, ελάχιστα ρούχα, έντονα χρώματα, σιδερικά και άγριες διαθέσεις… Τί άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς; Υ.Γ. Χμμμ! Μπορεί κανείς να ζητήσει… δύο εικόνες!

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες