Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

Η σύγκρουση με τον Ρώσο ήταν σφοδρή, αλλά επέζησα. Club Vogue, το καλύτερο ξέσπασμα στην πόλη σε ρυθμούς RnB και όχι μόνο. Live sets, ανελέητα beats και χορός μέχρι τελικής πτώσεως με αποκορύφωμα το -old time classic- “jump around” των House of Pain, να θυμίζει κρύα μέρη κι άλλες εποχές. Οι εσωτερικές συγκρούσεις ήταν αναπόφευκτες, … Read moreTabula rasa II

Ενα καλό χάλασμα για να μουλιάσουν οι νεωρώνες από το αλκοόλ και να ξεχαστεί η γλυκιά γεύση που αφήνει το όνειρο, είναι το απαραίτητο συστατικό για ένα πετυχημένο ξέσπασμα. Μετά, θα μπορώ να προσποιούμαι ότι είμαι καλά…

Δεν είναι ερώτηση απορίας, αλλά προτροπής. Ανάμεσα στους καπνούς και το αλκοόλ, τα μαύρα τα μεσάνυχτα και τις μελωδίες, “μετρώ τα 10 τα στερνά φιλιά που μου ‘χεις δώσει” και συλλογίζομαι τα λόγια του Νίτσε που θεωρεί ότι: υπάρχει ένας δρόμος που μπορεί να τον βαδίσει μόνο ένας. Ποιός; Εσύ! Που πηγαίνει; Μην ρωτάς. Βάδισέ … Read moreΜαζοχιζόμαστε;

Για ότι έχω κάνει, το πλήρωσα ήδη, με αποτέλεσμα να ισορροπώ καλύτερα αυτήν την φορά. Μου πήρε λίγο χρόνο για να το αποδεχτώ και να συνηθίσω τα πάνω-κάτω, όμως είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα τώρα. (Αυτή την  εμμονή με τα αίματα πρέπει να την “ψάξω” λιγάκι….)

Δεν γίνεται όλοι μαζί! Ενας ένας παρακαλώ… Ασύμμετρες απειλές και παράπλευρες απώλειες, ενώ 4  στους 3 κερδίζουν! Οι πιθανότητες ήταν πάντα με το μέρος μου, μέχρι την στιγμή που απαρνήθηκα την λογική κι άφησα το τιμόνι της καθημερινότητας σε άλλα όργανα, εκτός του μυαλού. Κι επειδή υπάρχουν και κακοί άνθρωποι με πονηρά μυαλά, όχι,  δεν … Read more“Πρέπει να’σαι λέρα για να κυβερνάς γαλέρα”

“Οσα φέρνει μια στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος!”, λένε. Πόσα βάρη μπορεί να αντέξει το πονεμένο μου κορμί; Ακούω φωνές, κι αυτό είναι γεγονός, όμως για πρώτη φορά εύχομαι να τις άκουγα μόνο εγώ.