…να σε είχα πρώτα! Τώρα, θα μπορούσα να πιάνω τον λαγό από τα κέρατα και τίποτα δεν θα ‘ταν μαύρο. Αλλά… κάνε με σοφό να σε κάνω πλούσιο! Πάντως, ευτυχώς τίποτα δεν κάηκε, εκτός από την γούνα μου, κι όλα πήραν τον δρόμο τους. Εγώ εδώ, εσύ αλλού κι ο τρίτος παραπέρα. Το συμβόλαιο δεν επιδέχεται προσαρτήσεων κι αυτό -αν και το γνώριζα εκ των προτέρων- είναι ένα μείον, αλλά δεν βαριέσαι, ρόδα είναι… και μυρίζουν!
Κατά τα άλλα, παίζω μεταξύ 86-89 κι έχουν σπάσει λιγάκι τα νεύρα μου, αλλά ακόμη κρατιέμαι. Επίσης, έχω καταλήξει στο -όχι και τόσο ασφαλές- συμπέρασμα, ότι αυτού του είδους τα “άρθρα” που ενώ δημοσιοποιούνται τα καταλαβαίνω μόνο εγώ, έχουν τελικά κάποιο νόημα, αφού φαίνεται να κάνουν δουλειά και στοιχίζουν λιγότερο από την ψυχανάλυση.
Τσιγγάνα ρίξε τα χαρτιά και μην τα ξαναρίξεις…