Από τις λίγες πραγματικές τον τελευταίο καιρό, τουλάχιστον μέχρι να περάσει αυτή η φάση. Οι λόγοι ποικίλουν αυτήν την φορά και είναι διαφορετικοί, οι παλιοί έφυγαν, πήγαν αλλού. Λίγο οι ανησυχίες μου, λίγο οι “ανησυχίες” μου, αρκετός προβληματισμός, ήμουν σίγουρα απροετοίμαστος, ίσως και λίγος, όμως με ξεκάθαρα τοπία μπροστά μου, και πολύ βοήθεια…. ευτυχώς! Αυτό το blog έχει ημερομηνία λήξης, όπως και όλα τα πράγματα στο κόσμο, εκτός από το μέλι, με την προϋπόθεση να μην βουτάς το δάχτυλο μέσα, γιατί μετά χαλάει. Οπότε, αν δεν μπορείς να το τελειώσεις, μην βουτάς το δάχτυλο μέσα. Άσχετο! Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως και το ελαιόλαδο να μην χαλάει, αλλά τέλοσπάντων. Επιπλέον, κουράστηκα να γράφω πλαγίως, κυριολεκτικά και μεταφορικά, άλλωστε έχω και μια ηλικία πλέον.
Πολύ όμορφη βραδιά η αποψινή. Χειρότερη από το καλύτερο σενάριο, αλλά πολύ καλύτερη από το χειρότερο…
P.S. Say no more