Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

Γιατρέ μου…

Γιατρέ μου, βλέπω παράξενα όνειρα τελευταία! Εψές για παράδειγμα, κολυμπούσα σε μια θάλασσα μέσα στην οποία υπήρχαν ψηλοί πύργοι, αλλά χωρίς σκάλες ή είσοδο και δεν μπορούσα να σκαρφαλώσω, όσο κι αν προσπαθούσα. Τελικά, πνίγηκα κρατώντας στα χέρια μου ζαχαρωμένα μήλα! Κι αυτό ήταν το λιγότερο ενδιαφέρον μέρος του ονείρου, όμως δυστυχώς δεν κατάφερα να θυμηθώ τί είχε προηγηθεί…

Υ.Γ. Δηλαδή…. τί να πώ;

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες