Ανεμομαζώματα, διαβολοσκουπόξυλα

ΑΥΝΠΙΕΣ: Μπράβο μου…

…τα έχω φτιάσει μια χαρά! Τίποτα δεν είναι τόσο κακό, ώστε να μη μπορεί να γίνει χειρότερο και η ελπίδα για μια εξαίρεση έχει χαθεί, την πιο κρύα νύχτα του καλοκαιριού, την σημερινή. Ευτυχώς που δεν έχει μείνει τίποτα για να χαθεί, δεν λες! Τώρα που έχουν φύγει όλοι, ούτε διάγνωση μπορώ να κάνω, ούτε … Read moreΑΥΝΠΙΕΣ: Μπράβο μου…

ΑΥΠΝΙΕΣ: la momento infinita 2

Δεν θυμάμαι…. προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου την τελευταία φορά, την ημέρα, την ώρα, τον τρόπο… δεν θυμάμαι όμως! Μάλλον θα είναι η στιγμή άσχημη, δεν μπορεί… θα είμαι κουρασμένος! Εχθές όμως; Γιατί δεν μπορούσα να θυμηθώ; Προχθές; Δεν μπορεί… Είμαστε ότι θυμόμαστε, λένε κάποιοι, το οποίο μας ορίζει σε μεγάλο βαθμό και επηρρεάζει … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: la momento infinita 2

ΑΥΠΝΙΕΣ: Περί ανέμων και υδάτων

Ο γιατρός παντρεύτηκε την τσιγγάνα και πήγαν να ζήσουν στο Βαραντέρο της Κούβας. Δεν θα γυρίσουν πίσω ποτέ! Βίον ανθόσπαρτον! Μάλλον θα κάνουν δίδυμα και θα ζήσουν μέχρι τα 99 τους χρόνια πίνοντας ρούμι κάθε βράδυ στο μπαλκόνι της ξύλινης καλύβας, με θέα την θάλασσα, ακούγοντας τζαζ… Νομίζω ότι πιο κάτω δεν πάει! Δρόμοι που … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Περί ανέμων και υδάτων

ΑΥΝΠΙΕΣ: Ο χορός της βροχής

Κάθε φορά τα ίδια. Κυριακή, βράδυ, βροχή, μπαλκόνι… τί φοβερός συνδυασμός! Φτάνει πια, δεν αντέχω άλλο! Θέλω να ξεκινήσει το καλοκαίρι τώρα! Έκανα ήδη την πρώτη μου βουτιά, αλλά το νερό δεν ήταν ζεστό όπως το περσινό καλοκαίρι. Ούτε η αμμουδιά ήταν ίδια, ούτε οι ξαπλώστρες, ούτε ο καφές, ούτε τα μυγάκια… μου λείπουν τα … Read moreΑΥΝΠΙΕΣ: Ο χορός της βροχής

ΑΥΠΝΙΕΣ: Να πάρει!…

…τα πράγματα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά, πιο απλά, πιο εύκολα! Life is too short to be living with regrets κι έχω γεμίσει από δάφτες, με “υ” όμως, οι δάφτες δεν ξέρω καν τί είναι, αν είναι κάτι δηλαδή. Εψαξα στο google και πολύ σωστά με ρώτησε αν ήθελα να γράψω “δαύτες”. Ναι ρε φίλε, … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Να πάρει!…

‘Αστο να πάει στον διάολο…

Ερευνητές του καναδικού πανεπιστημίου του Μόντρεαλ και του Κέντρου Μελετών του Ανθρώπινου Στρες του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Λουί-Λαφοντέν έκαναν το θαύμα τους. Όπως αναφέρουν σε δημοσίευση τους στο περιοδικό κλινικής ενδοκρινολογίας και μεταβολισμού “Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism”, οι κακές αναμνήσεις μπορούν να….πάνε περίπατο! Πηγή: http://www.protothema.gr (ολόκληρο το άρθρο) Υ.Γ. Επιτέλους! Χάθηκε το νόημα της … Read more‘Αστο να πάει στον διάολο…

ΑΥΠΝΙΕΣ: Πόσες βραδυές θα μ’αρνηθείς;

Χίλιες!… και χίλιες θα σε ζητήσω!  //  Σελήνη 24 ημερών σήμερα κι αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: αστρικοί μπελάδες! Σήμερα, κατά τας γραφάς, η ανάμιξη τρίτων προσώπων στην αισθηματική μου ζωή, θα προκαλέσει ένταση και μη αναμενόμενα δυσάρεστα γεγονότα, αλλά…. ποιός τα πιστεύει τώρα αυτά!!!; Ένταση; Γεγονότα;; Προσώπων;;; Σήμερα;;;; Α!, δεν μπορώ σήμερα, περιμένω φίλους … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Πόσες βραδυές θα μ’αρνηθείς;

ΑΥΠΝΙΕΣ: Ρεκόρ

Καμμία τάξη, καμμία σειρά, καμμία συνοχή δεν διέπει αυτό το blog, παρόλα αυτά, στις 21-05-2011 έσπασε όλα τα ρεκόρ αναγνωσιμότητας από την μέρα που δημιουργήθηκε, με μεγάλη διαφορά μάλιστα. Για κάποιον περίεργο λόγο, το traffic -όπως το λέμε εδώ στην Ελλάδα- του Blog χτύπησε “κόκκινα” και αναφέρω τον λόγο ώς περίεργο, γιατί ούτε Ελένη, ούτε … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Ρεκόρ

ΑΥΠΝΙΕΣ: Αγαπημένο μου ημερολόγιο…

Μπορεί να μην έβρεξε σήμερα, όμως η διάθεσή μου ήταν πολύ ανεβασμένη, για κάποιον λόγο που μόνο εγώ γνωρίζω! Η πανσέληνος του Μαϊου, η χειρότερη πανσέληνος της χρονιάς -κατά τας γραφάς- δεν με επηρρέασε καθόλου αρνητικά, πράγμα που με κάνει να αμφιβάλλω για τον ρόλο που παίζουν τα άστρα και κατά πόσο επηρρεάζουν την ζωή … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Αγαπημένο μου ημερολόγιο…

ΑΥΠΝΙΕΣ: Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

ουσ ουδ ρημάδι [ri’maði]  = ερείπιο. Ενίοτε, αποκαλείται έτσι και το μυαλό π.χ. “τί το θέλω το ρημάδι!”, εννοώντας το μυαλό το οποίο δεν έχει καμμιά χρησιμότητα, αφού δεν λειτουργεί κατά το δοκούν, άρα είναι άχρηστο, άρα δεν χρειάζεται, άρα “τί το θέλω”…. Οι πληροφορίες είναι δύναμη σε μια διαπραγμάτευση, όμως δεν αποτελούν όπλο όταν … Read moreΑΥΠΝΙΕΣ: Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

1974-2025: Πενήντα ένα χρόνια αυπνίες